Kan ağlıyor şimdi sırma kubbeli Kudüs, Filistin
Kara kargalar leş gibi arzusuyla üşüştü üstüne.
İslam alemi böyle iman mı olur, seslensene kardeşe!
Kardeşin ölüyorken sen soramazsın küslük
Çünkü ademin vicdanı olmamalı süslük.
Soruyorlar bir de, masum mu bu canlar
Ruhumun gri olduğu bir günde
Islanıyor, insan ve gölge.
Suskun, sessiz dil ve çehre
Hüzün girmiş sanki bu şehre.
Siyah bir balon yerde,
Yıkanıyor, aklanır yarına.
Üzülürüm, üzülürsün
Sevinirim, sevinirsin
Bu saatten sonra birlikte
Üzülemeyiz
Sevinemeyiz
Fakat severim, seversin
Aynı hikayeyi
Gözlerim dolmadan anlattığımda
İyileştiğimi anladım
Üzüldüğüm zaman
Ağlamaktan korkmadığımda
Şimdi bakıyorum da
Kendime
Hakikaten
Kaçıyorum bu hakikatten
Bir gün üstümde
Takısız beyaz kefen
Uzaklarda bir el var, görüyorum
Naftalin kokusu biraz da gün ışığı
Ayağı sallanan iskemle ve hemen
Yanında solmuş günlere bakan pencere
Kıpırtısız deniz
Keşke,keşke, keşke
Hiçbiri olmasaydı
Ve ben tertemiz
Bir kız çocuğu kalsaydım.
Olsun,
Tecâvüze uğramış ruhunun,
Bazen bir gülüşe bel bağlıyor yaşamak
İşte asıl o zaman inciniyor insanın gururu
Ben bir dilenci gibi
Titrerken sokaklarda
Sen geçerdin eksik ederek
Tebessüm gibi bir sadakayı
Korkarım gecelerden,
Felaketler hep geceleri.
Depremler geceleri yıkar
Dün sabahın dimdik evlerini.
Yangınlar gece çıkar
Herkes uyurken dumanlanır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!