Ne tarafıma dönsem bir yenilgi
Adım attığım her şehir harabe
Dokunduğum her çiçek kuru
Ölecek çiçeklere
Ve düşecek şehirlere mi rastlıyorum
Sürekli sürekli de olmaz ki
Kan ağlıyor şimdi sırma kubbeli Kudüs, Filistin
Kara kargalar leş gibi arzusuyla üşüştü üstüne.
İslam alemi böyle iman mı olur, seslensene kardeşe!
Kardeşin ölüyorken sen soramazsın küslük
Çünkü ademin vicdanı olmamalı süslük.
Soruyorlar bir de, masum mu bu canlar
Ruhumun gri olduğu bir günde
Islanıyor, insan ve gölge.
Suskun, sessiz dil ve çehre
Hüzün girmiş sanki bu şehre.
Siyah bir balon yerde,
Yıkanıyor, aklanır yarına.
Aynı hikayeyi
Gözlerim dolmadan anlattığımda
İyileştiğimi anladım
Üzüldüğüm zaman
Ağlamaktan korkmadığımda
Şimdi bakıyorum da
Kendime
Hakikaten
Kaçıyorum bu hakikatten
Bir gün üstümde
Takısız beyaz kefen
Uzaklarda bir el var, görüyorum
Naftalin kokusu biraz da gün ışığı
Ayağı sallanan iskemle ve hemen
Yanında solmuş günlere bakan pencere
Kıpırtısız deniz
Keşke,keşke, keşke
Hiçbiri olmasaydı
Ve ben tertemiz
Bir kız çocuğu kalsaydım.
Olsun,
Tecâvüze uğramış ruhunun,
Ben bir dilenci gibi
Titrerken sokaklarda
Sen geçerdin eksik ederek
Tebessüm gibi bir sadakayı
Bir zavallı genç kız tanıyorum,
Annesi hicran babası azap,
O da görür doğan günleri ama
Kızın gözlerinde durur kezzap.
Kendi kendine hüzün icat eder.
Küçükken oyun uydurururdu,
Öyle ölmek istemiyorum,
Sessizce bir gece vakti,
Gözlerimi boş tavanlara yumup,
Uyuyakalmak istemiyorum.
Daha demin dolanırken
Aklımda, kağıda dökmeye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!