Nergiz Kartal Şiirleri - Şair Nergiz Kartal

Bir gece ansızın geliverirsen
İnan aydınlanacak içimde karanlıklar.
Sevdamın umudunu bahara erdirirsen
Yepyeni bir güneşle doğacaktır yarınlar.

Bilki seni bekliyorum.

Tutsaklığında yaşanıyor rüzgarın
Dalından koparılmayı bekleyen
Solgun bir yaprak gibi
Ümütsiz ve çaresizce
düşüveriyorsun birden...
binbir yağmur damlası

Fırtınalar estirdin gönlümün dağlarında
Baharın ılık yağmurlarında ıstattın beni
Gökyüzünden ağır ağır inerken karanlıklar
Doğmayacak yarınlara bakışların itti beni.

Büyüdü,büyüdü içimde kimliksiz aşkın

Yaşlanmış bir ayrılığın gölgesindeyiz
Kaybolan yıllarda kaldı
Duygu yüklü utangaç anılarımız...

Ayaza çalan gecelere direnmedik
Emeksiz tükendi düşlerimiz,

Söyle Ey Sevgili
Sen beni sevdin mi acaba?
Gözlerimin gözlerine değdiği anda
Hiç içine kor gibi düştüm mü?
Aşk denileni yaşadın mı bende
Söyle söyle ey sevgili

Beni ruhumun çiçeklerinden ayırmayın
ki;
kardelenler zoru aşacak
Ulaşılmaz dağlarımda...
Ayçiçecleri boy verecek karış karış
İnsanlar başın kaldıracak gün ışığında

Saatin geceyi gösterdiği an
Hafif bir ışık sarkıyor pencereden
Ben uykusuzluğumu yaşarken
Dünya uyanmaya hazırlanıyor.

Bir uykusuz gözlerde

Akşam olurya coşardım
Avuçlarımla topladığım yıldızları
Gölgemin karanlığına saçardım
Aydın aydın
Bitmesiniistemezdim gecelerimin
Tanıyamıyorum kendimi

Dalgalar vurur
Sis bulutu çökmüş sensizliğime
Önce sesini
Sonra yosunlarının kokusunu hissederim
Kıyı boyu çırpınmalarda
Mum ışığı aydınlık,ulaşamadığım

Bir dünya özlüyorum
Hiç yaşanmamış
Güzelliğin doğruluğun olduğu,
Kardeşlikler dünyası...

Öyle bir dünya ki