NERDESİN?
Bazı insanlar, insanın hayatına gelmeden yerleşir yüreğine. Onları ne bir sokakta görmüşsünüzdür ne de adlarını bir başkasından işitmişsinizdir. Yine de sanki yıllardır tanıyormuş gibi özlersiniz. Ben seni işte böyle sevdim.
Her gece aynı vakitte penceremin önüne oturuyorum. Gökyüzü değişiyor; ay bazen ince bir gülümseme gibi beliriyor, bazen bulutların ardına saklanıyor. Yıldızlar usul usul yanıyor. Fakat benim bekleyişim hiç değişmiyor.
Seni bekliyorum.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta