NERDESİN?
Bazı insanlar, insanın hayatına gelmeden yerleşir yüreğine. Onları ne bir sokakta görmüşsünüzdür ne de adlarını bir başkasından işitmişsinizdir. Yine de sanki yıllardır tanıyormuş gibi özlersiniz. Ben seni işte böyle sevdim.
Her gece aynı vakitte penceremin önüne oturuyorum. Gökyüzü değişiyor; ay bazen ince bir gülümseme gibi beliriyor, bazen bulutların ardına saklanıyor. Yıldızlar usul usul yanıyor. Fakat benim bekleyişim hiç değişmiyor.
Seni bekliyorum.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta