Dönüp dönüp, İstanbula düşüyor yolum...
Yorgunum;
Başımı döndürme İstanbul...
Belli ki ordayım hiç bir yere gitmemişim,
Ya da rüya görüyorum...
Gelmemişim yani ne deniz kıyısında evim,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Zevkle okudum.Farklı bir İstanbul şiiri.Geçmişi güzelliklerle dolu.
Sade ve akıcı şiir için tebrikler hanımefendi.
özlemin burunda tüttüğü an...
saygılar kaleminize yüreğinize...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta