İnsanlara gel dedin
İnananlar koşuştu
Aydınlığa dal dedin
Yüreğimiz tutuştu
bak yüzümüz ak oldu
Ömürde yıllar yolcu
Kal deyince kalamaz
Geçip gider sırayla
Gel deyince gelemez
Ferhat gibi dağ aşam
Ok gibi saplandın
Dumanaltı olmuş ciğerime
Kan tükürdüm her gece
Dağlar çöktü üzerime
Alev-alev yakıyor
Zahir mi kattın terime?
Her güzelin bin aşığı
Bir şiiri olur gülüm
Şiirini ben yazayım
Ver iznini nolur gülüm
NEJAT YILMAZ-ELAZIĞ
Hançer yapsam ışıktan
Karanlığı yarmaya
Ümit dolu kaşıktan
Hayalleri sarmaya
Yandı sinemin piri
Dertler yaman, biz çıraktık
Ömrümüz mahşere döndü
Hesabı sona bıraktık
Biriktikçe şer’e döndü
Hayalin hiç kaybolmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!