Nehrin karanlığı Şiiri - Dağlar Özügüç

Bir nehrin iki ayrı yakasındayız
Suyumuz ortak rüzgarımız tek
Akşamları suyun yüzeyi karanlık
Göğe bakıyorsun bir dolu yıldız
Her yan parlıyor
Bizim payımıza düşen neden karanlık?
Oysa her seferinde
aynı yıldızı seçiyoruz
İçimizde aynı dileği fısıldıyoruz
Karşı karşıyayız
Ama sesim sana ulaşmıyor
Aramızdan geçen nehir mi uzak?
Yoksa zamana yorulan yürek mi ?
Bekleyişler eskitti mevsimleri
Düşünsene
Suyun akışında saklıyorum adını
Bir gün bütün ayrılıklar denize varır diye
Ve karanlık;
Belki de kavuşmadan önceki son gece