En büyük düşman içimdedir,
Nefis denen ejderha uyanır.
Her an başka biçimdedir,
Ona uyan nara boyanır.
Benlik davasın güdenler,
varamaz kutlu menzile.
Nefsin ardınca gidenler,
Hep çabalarlar nafile
Kibrin başını ezmeden,
Dervişim deme bu yolda.
Gönül evini temizlemeden,
Gül açmaz kuruyan dalda.
Öfke bir deli rüzgardır,
Savurur aşkın külünü.
Sorgulamak nefsi kârdır,
Soldurma kalbin gülünü.
Dünya hevesi bir tuzak,
Nefis çeker seni dibe.
Gel kaç ondan, dur uzak,
Gerek yoktur başka harbe.
Aç gözlülük kör kuyudur,
Dipsizdir, hiç doymaz insan.
Kanaat derviş huyudur,
O zaman pak olur lisan.
Nefsini bilen Rabbini bilir,
Bu ulu sözü unutma.
Kendinden geçen can bulur,
Gaflet elini hiç tutma.
2022
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 12:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!