Düşene el uzat, güçsüzü koru,
İnsanın nefsiyle olmalı zoru.
Boş yere sorulmaz orada soru,
Nedene, niçine bizar her nefes.
Rızkına şükreyle, huzurla yaşa,
Ananı, atanı taç eyle başa.
"Öf" demek isyandır, tövbe de hâşâ,
Günahı, sevabı yazar her nefes.
Dünyada kalıyor her bir darlığın,
Vah değil, duaya muhtaç varlığın.
Secde et; nedir bu ihmalkârlığın?
Sâlâ’na, salına ihzar her nefes.
Yanlışı doğrudan atsın eleğin,
Ant olsun, suçu yok bil ki feleğin.
Bir saniye şaşmaz ölüm meleğin,
Teneşir, musalla, mezar her nefes.
22 Ocak 2025 / 21:30
𝓡𝓪𝓶𝓪𝓴 𝓚𝓪𝓵𝓭𝓲 / Samim İĞDE
Kayıt Tarihi : 27.05.2026 13:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!