© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sen miydin o yalnızlığım mıydı yoksa
Kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
Dilimizde akşamdan kalma bir küfür
Salonlar piyasalar sanat sevicileri
Derdim günüm insan arasına çıkarmaktı seni
Yakanda bir amonyak çiçeği
Yalnızlığım benim sidikli kontesim
Ne kadar rezil olursak o kadar iyi
Kumkapı meyhanelerine dadandık
Önümüzde Altınbaş, Altın Zincir, fasulye pilakisi
Ardımızda görevliler, ekipler, Hızır Paşalar
Sabahları açıklarda bulurlardı leşimi
Öyle sıcaktı ki çöpcülerin elleri
Çöpcülerin elleriyle okşardım seni
Yalnızlığım benim süpürge saçlım
Ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi
Baktım gökte bir kırmızı bir uçak
Bol çelik bol yıldız bol insan
Bir gece Sevgi Duvarını aştık
Dustuğum yer öyle açık seçik ki
Başucumda bi sen varsın bi de evren
Saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
Yalnızlığım benim çoğul türkülerim
Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi
Can Yücel
müzmin
bir
yaLnızLıktır
dar_ı faniden
nasibimiz,
dar_ı bekaya
değin
sabretmek
lazım
geLir
aa efendim...
Yalnızlık alır, götürür.... Yazık Bana....
Adı Yalnızlık
Gölgen gibidir yalnızlık
Gecenin ıssızlığı, karanlığı gibi boş ve soğuk.
Sarılırsın ararsın tutamazsın
yoktur çaresi.
Adı Yalnızlık
Yazılmıştır birkere
Yiğit olsan da büker bileği,
Cesur olsan da sızlatır yüreği.
İçindedir sevgi, insanın tek dileği
Ateşten gömlek misali
SEVGİ... SEVGİ... SEVGİ…
Ümit Yaşar Oğuzcan
gölgem sanırım...
zor mu?
herkes varsa ve sen yoksan yalnızım demektir
sadece sen varsan yalnız değilim...
sen yoksan ve hiç kimse yoksa bir ayağım uçurumumun kıyısında demektir...... ooo...:P
ben varım öyleyse bu yalnızlık niye
ben varım sen yoksun ama zaten sen ben demek ben sen o zaman ben yokum sen yoksun ben varım sen varsın benim yarım var yarım yok senin yarın var yarın yok neyse ne, ne zaman gelirsin?
yalnızlık bana mahsustur...
[yannış anlaşılmasın tanrı benim demiiorum...]
'Yalnızlık Allah'a mahsustur her canlı bir eş arar.Taşın kalbi yoktur onuda yosun sarar'
Her anımda sen olduğun için ben hiç yalnız değilim....
eskiden çok severdim yalnızlığı...
insanlarda kaçar ona sığınırdım...
o da beni sevdi öyle çok sevdiki şimdi hiç birakmıyor...
...
Mutluluğun gözü kördür,
Yalnızlık sağır.
Ondandır biri tökezleyerek yürür,
Öbürü uykusunda bile bağırır.
Mutluluk yalnız kendisini görür;
Unutur bu yüzden ilkin kendisini.
Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür,
Boyuna bekler dönsün diye sesini.
Mutluluk alışır kendisine, ölümden beter;
Borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz.
Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur;
Boyuna kapısına döner, açan olmaz.
Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var..
Her ikisinin de saksılarında çiçek.
Biri hep başka bir renkle solar,
Öbürüyse ha açtı, ha açmayacak.................................................Özdemir Asaf
bir yankıdır...
Bugun de yarin da yuregin kadar yanindayim,
Kendini yanliz hissettiginde elini yuregine koy ben hep ordayim
İçinde tükenmemek için tüketmek zorunda olduğun vakit. Kimi zaman internette, kimi zaman tek silüete hasret, ıssız sokaklarda.
yalnızlık 'boyuna' çizgili bir pijamadır...
çizgiler uzadıkça uyuduğunu sanırsın,
en sonunda zebraya benzersin :)
zebralar da sever:P
arayışlarda mola vermektir.
çoğunlukla tercihtir.
evde tek başına...
Giden mi yalnızdır kalan mı?
İçinde büyüyen devasa sıkıntılar ve kalp ağrıları olmadığında yaşanmak istenen, özlenen ama çoğu zaman elde edilemeyen huzur...
yalnızlık bir çığ gibi sesli ilerleyen bir virüs gibi çabuk yayılan ve bir gözyaşı gibi bilinçsizce akandır.Yalnızlık insanın beyninde doğan ve kabrinde batan güneştir.Yalnızlık zehrini içine akıtan bir yılan kendini sokan bir akrep ve kendini ateşe veren bir kelebektir.Ondan olanı bırakmayan sadık bir dost durmadan izleyen bir ajandır.Yalnızlık saydıklarımdır ama ben değilimdir.Beni benden alandır ama bana yön veren değildir.Yalnızlık yalnızca hayattır yaşayanların bildiği bir dünyadır.
eylul..
yanlızlık kız arkadasından ayrılmak baska bise deil
incinmiş ruhun ilacıdır...
bazen istenen bi durum
en zor şeylerden biri hayatta ki,,
şairin biri şöyle demiş yalnızlık hakkında;
Ey yalnızlık ne vefalı dostsun sen
hiç ayrılmıyorsun benden,
bir şey istesem senden,
ah bir de konuşabilsen
Gündelik sevinçlerim yenilince gündelik kederlerime, vazgeçtim en genç deminde sevinmekten, hüzünden.
”Renksizliğe alışmak kolay olmasa gerek” dedi bir dost. Gözlerinde ağladım, ıslanmadı yanakları. “Benim yatırımlarım hep sedasız kaldı” dedim, anlamadı.
Sevgiyi ararken nice akranım, ben istifa dilekçemi imzalıyordum. “İşsizlikten zordur sevgisizlik” dedi dostum. Feryat ettim yüreğinden, duyamadı... “Taşıyıcı olmak yeğdir” dedim, anlamadı...
Yalnızlık adında bir ev satın aldım. “tabut mu sandın onu, çık içinden” dedi dostum. Sarıl diye yalvardı gözlerim o an, saramadı bir türlü, soğumuş yüreğimi... “Vefası bu kadar büyük olan bırakılmıyor, bırakmıyor” dedim, anlamadı...
Yitik bir kahve ikram ettim. Acısı yüzünü burktu. Bir Yahudi çikolatası verdi. Acısı yüreğimi burktu. O içtikçe midesi yanıyordu... Ben yedikçe yüreğim..
“Ellerine sağlık” dedi. Oysa ellerim sızlıyordu, merhemi olamadı. “Yüreğin tabip olsun” dedim, anlamadı...
Konuşamıyorduk artık. Gözleri el olmuştu, dilleri hâlâ dost. “Ben gideyim artık” dedi. Göremiyordu kimsesizliği...
”Keşke gelseydin” dedim, anlamadı…
yalnızlık önceleri sizin arkadaşınız olan ama O'nu kaybettiğinizde sizin kanınızı emen bir sülüktür.
yalnızlık yaşarken hergün ölüm acısını size yaşatandır
YALNIZLIK O'NDAN KALAN VE O'NU SİZE UNUTTURMAYAN TEK GERÇEKTİR VE BÜTÜN GERÇEKLİKLERDEN DAHA ÇOK ACI VERİR
' 'Önce kelime vardı,' diye başlıyor Yohanna’ya göre İncil. Kelimeden önce de Yalnızlık vardı. Ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık... Kelimenin bittiği yerde başladı; Kelime söylenemeden önce başladı. Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.'
(Tutunamayanlar, Oguz Atay)
yalnızlık var olmanın gerçeğidir.Her birey yalnız doğar, yalnız ölür.Yalnızlık aslında kaderimizdir...
'yalnızlık vazgeçilmezimdi benim, tanımsızım,aitim olmuşluğum, kendi ellerimle bozup, bir başka insanı yalnızlığımın bir parçası olarak, ben gibi, kabul edebileceğimi düşünmezdim.. yıllardır var olan bir duvarı, yıkmadan ötesine geçebilmeni, seni orada görmekten bu denli mutlu olabileceğimi bilmezdim