Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Kur'an

Oku diyerek emrettiği O Allah'ın,
Çağlara uzanan Kitabıyım ben.

Cehaletin ortasına indirilip,
Hakkı batıldan ayıran Fukan'ıyım ben,

Onca kitapların hatemi olup,
Bütün kitapların sultanıyım ben.

Hem O Allah'ın kelamı olup,
Bu şerefle insan oğlunun Kur'an'ıyım ben.

Dünyaya yayılan izzetin hem şerefin,
Yeryüzündeki tek menbaıyım ben.

Allah var peygamber hak hem hakikat,
Hepsinin de sonsuza dek dellalıyım ben.

Kenan'ım der ki Alimler ardında Allah'ın,
Yaprak yaprak takip edilen burhanıyım ben.

İtibar etmeyüp kalmayasın ol şerefsiz,
Zira Aziz olan Allah'ın yeryüzüne hitabıyım ben.

Sen'sin
Ey derdimin mimarı dermanımın sahibi,
Yalnızlığımın ortağı beyanı sensin,

Basirsin semi'sin ey malikül mülk,
Ol sesimin duyanı sensin.

Hikmetsiz işin olmaz zira hikmet var,
Herşeyi yerli yerine koyanı sensin.

İbadetinde kusur etsek bile haşa yokluğuna inat yok,
Arzu felek içinde herkesin her canlının ayanı sensin.

İsyan fikrimin ucundan geçmez artık hem,
Her fikrimin dayanağı tutanı sensin.

Nasıl demişim ki ben yalnızım ol beşer içinde,
Kalbimin bir yanı ben bir yanı sensin.

İsrail

Yeryüzünde fasadı ekbersin öyle millet,
Filistini kana boğan sen değilmisin?

Öl de kurtulsun mazlum hem çaresiz,
Bebeklere kurşun sıkan sen değilmisin?

Belasın dünyanın her bir başına,
Amerika'yı dost bağlayan sen değilmisin?

İslam dünyasına verip te haraç
Müslümanlar arasına kin sağlayan sen değilmisin?

hem yeryüzünde lanet ettiği O hüda'nın,
Kahrolasın Fitne-i devleti sen değilmisin?

Çare

Ahlak en güzel servettir paha biçilmez,
Kiminin elinde yaralandı gördük,

Elmastır bulunmaz misli cihanda,
Kiminde de cam fanus misali parelendi gördük.

Zaman, devir işliyor aleyhine hem,
Tüm hüsnü zanlar karalandı gördük,

Tam beşer günah ile tanınmayacaktı ki ahir,
Tevbe misali kapın aralandı gördük.

Kenanım ol mubarek aydayız gam çekme,
Hakk katında her dert çarelendi gördük.

Düzen

Değilem ki halk içinde muteber kişi,
Olsaydım ilk başta başlar idim nizamdan.

Vazgeçmezdim asla iki şeyden hem şart,
Bir ölçü ki semavi bir de mizandan.

Fitnenin hitamı eceli görünürdü,
Ta arap coğrafyasından hem de fizandan.

Kimse de şek şüphe bulunmaz idi,
Ta adaletle ölçülen düzenden.

Yalnız inananlar değil kafir bile eğerdi boynunu,
Çünkü hesabını soracaklardı bu kanunu çizenden.

Ol hakka dayardım sırtımı hem vebal O'nun,
Hem hayattan geçerdim hem vazgeçmem bu düzenden.

Nigar

Gücüm yetse kainatı aşk ile dildar ederim ben,
İnsan bulunan her mekanı gülzar ederim ben.

Şu kargaşa içindeki noksanı aşikar,
Savaşı bırakıp tüm cana sevgiyi imar ederim ben.

Bütün bahardaki sanata herkes şahit,
Şirki bıraktırıp tek Tanrı'yı mimar ederim ben.

Hiç istemem başka güzellik hem benzeri yok,
Rızai ilahi ile cemalüllahı didar ederim ben.

Kenanım, derdim sevgi ve aşk ile,
Ol cennette Rahmanı aleme nigar ederim ben.

Sana

Ey dost sordum ki ne hal olmuş sana,
Kitaptan bihabersin cahillik nal olmuş sana.

Bütün işin rızık peşinde miden için,
Bu gidişle demesinler mal olmuş sana.

Kitap gibi dost olmaz bak yalnızsın,
Tutunacak bir yol, öyle bir dal olmuş sana.

İhtiyarın elindedir sakın aldanma,
Oku da bir bak ne hal olmuş sana.

Cahil

Aşk mı kaldı hem her yer siyaset,
Ol baharımı nar eyledi bilmeden.

Her kelimem battı zira hem siyaset,
Tüm çiçekleri ezdi bilmeden(!)

Burnundan kıl aldırmazmış meğer,
Hakkı söylemeyeceksen bu dil neden?

İnsan odur ki kusur ile anılır, cahildir!
Haşa! kendini peygamber sandı şahım(!) bilmeden!

Hakkı söyleyip hem insana,
Durup dururken kendime düşman eyledim.

Cehalet yıkılsın derken alemde,
Bilip bildiğime pişman eyledim.

Hakkı halka edeyim derken ibraz,
Halkı da kendime düşman eyledim.

Getirdiğim hak ve doğrudur ki eminim,
Haktan yana kendimi aşikar eyledim.

Dili tat edemem kızmasın diye şahım(!)
Zira dili hakta sultan eyledim.

Firavun

Ben dünya insanıyım çok sultanın görmüşüz,
Öyle ki çokça Firavun görmüşüz.

Mağrur olma şahım hem gerek yok,
Ecel denen vadenin çok sınavın görmüşüz.

Sen şimdiden yanmaktasın cehennemde,
Çok zaman çok kere dumanın görmüşüz.

Çok gönüllere girdim de baktım kalbine,
Hem hayatta iken imanın(!)görmüşüz.

Sonu yok deme alemin hem varının,
Sonu elbet gelecek cihanın görmüşüz.