Kültür Sanat Edebiyat Şiir

kennaydi biri

Ayruk


Hangi ilde can versem,
Hangi şehre boyun eğsem,
Kuddüs Kuddüs diye ağlasam,
Benim olmazsa gülmezem ayruk.

Kanım olsa aksa da,
Yeryüzünde en yüksek seda,
Kulaklarda ezan olsam ya,
Başka türlü gülmezem ayruk.

Önemi yoktur şu dünyanın,
Ne Ankara ne Konya'nın,
Tozun yutsam Medine'nin,
Başka türlü gülmezem ayruk.

Nesli- soyu toplarım,
Alıp sırtıma yüklerim,
Kudretten güç isterim,
Başka türlü gelmezem ayruk.

İşim var ki buradayım,
Ne yazı da ne tura dayım,
Onlar hasret ben sıladayım,
Başka türlü yanmazam ayruk.

Ali'den başladım ilim diye,
Doğrulukla bilin diye,
Akıl, ilİm;ihsan, hep hediye,
Mevladan gayrı bilmezem ayruk.

Bahar çiçeği açar, muştu benden,
Sabır ,rahmet muştu benden,
Fena, fani düştü benden,
Bakiden gayrı sormazam ayruk.

Bu diller Yunus senin, dillerin,
Geçmişim, mazim,özüm dillerim,
Mevla sen yine affet kulların,
Güneş olsam doğmazam ayruk.


Doğdum seksende ne zaman ölürem,
ne zaman tevbe ile yunuram,
Ne zaman kabre konuram,
Kabirden gayrı gülmezem ayruk.

Semi sen sin affet beni,
Unutmuşum dünü günü,
Ecel günü vuslat günü,
Başka günler saymazam ayruk.

Bazen olur yüzüm kara,
Bazen gönül düşer dara,
Selam olsun müminlere,
Gayrı nişan bilmezem ayruk.

Yunus ve Ben


Yunus gibi çağlasam,
Hem okusam hem ağlasam,
Şu üç günlük dünyada,
Aşk şarabın içmiş gibi.

Hırs nedir bilmesem,
Kin nedir tatmasam,
Kötülüğe varmasam,
sanki melek(haşa!)olmuş gibi.


Azrail'i alsam yana,
Ecel gelmeden iş bu tene,
Müjde versem cennet sana,
Sanki beka bulmuş gibi.

Kem sözü hem terk etsem,
Her vakit hayra çark etsem,
zaman bu zaman dem bu dem,
Rahmetten bir dil olmuş gibi.

İzzet ,şeref gönül ister,
Gönlü olmayana gönül göster,
Gönül her dem ALLAH ister,
Allah deyip gülmüş gibi.

Yunus bende bitti kalem,
Bir sen söyledin bir de ben,
Nur'dan yaratılmış madem,
Nur'a gider bu kalem.

Yunus hakkın yiyemem,
Kenan nankör diyemem,
Ben kulum sen de kul,
Sanki gardeş olmuş gibi.

can can can