Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sandım ki Zöhre yıldızı
Şavkı beni yaktı geçti

Mitolojide, şehvet, müzik ve aşkı temsil eden ve divan edebiyatımızda Zühre olarak adlandırılan bir yıldız Eski astronomi bilgilerine göre üçüncü göktedir ve kutlu bir yıldızdır. Müzisyenlerle, hânendelerin yıldızı

İran mitolojisinde adı Nâhid, Yunan mitolojisinde Afrodit, Romalıların mitolojisinde Venüs adıyla anılan bir kadın tanrıça.... Finikeliler bu tanrıya Astarte derlerdi. Tabiatın doğurucu gücünü ve güzelliğini temsil eden yıldız

Şarkıda da görüldüğü üzre yatak sözcüğünün trakyalıcası.. :))

Kırmızı gülün pürçeği
Önümde oynar köçeği
Neyleyim yarsız DÖŞEĞİ
Ah bu gönül arzu eder seni seni yar seni

E-) hiçbiri
Çoktan seçmeli tercihler yapabiliyorsan sevda değil

Bence de sence.. :))

Durma, duraklama, duraklatma gibi sözcüklerin varlığından habersiz olan Türkçe özürlülerin kullandığı sözcüklerden biri

Ooooyyyyy............ O benim güzel oğluşumun adıııııı.. :))) Canım o beniiiimmm..
Adını Bora koymaya karar verdiğimizde, torununun adı bora olan annemin bir arkadaşı;
- Delimisiniiiiizzz.. Bora konur mu hiç demişti.. Mülayim koyun Sakin koyun ama Bora koymayın sakın adını...)))))))

Tam Orhan Velinin bu muhteşem şiirini yazmak için tıklamıştım ki... Floratıp benden önce davranmış... :)))) Güzel şiir

Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...

İtten aç,
Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N'olur gel,
Ay karanlık...

Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar.
Alnım öperler,
Suskun, hayın, çıyansı.
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş,
Etme gel,
Ay karanlık...

Ahmed Arif

BÜYÜ
O kadar sade, öyle beyaz ki
Sanırsın kimsesiz dağların karlarındandı
O kadar sadece işve ki naz ki,
Sanırsın ilkbahar rüzgarındandı

Kaşları gerilmiş şekli kemânın
Gözleri üstünden bakar zamanın
Dudağı en asil bir kahramanın
Kalbinden süzülmüş bir damla kandı..

Vücudu hafifdi kuş tüyü gibi,
Kimse gülemezdi güldüğü gibi
O vahşi gözleri bir büyü gibi
İçimde tutuştu yandı..

Orhan Seyfi Orhon

İlk ezberlediğim şiirlerden biriydi neredeyse çocuk yaşlarda.. Nette aradım bulamadım tam metnini.. Aklımda kaldığı kadarıyla yazdım Umarım yanlış hatırlamıyorum...