Koşuyordu mart ayazı vurgunu gözleri sağa sola bakarak. Bilmem aklı fikri neredeydi .. oysa çok akıllı bir kadındı O Koşup kolundan çektim uyuyorsa uyansın diye incitmeden O kadar narindi ki ayıpladım kendimi kabaca davranmaktan Yorgundu belli .. adımları yavaşladı , nefesi kesilir gibi oldu Kucağıma alıp yol kıyısındaki çimenlere yatırdım yavaşça
Bekledim yeniden can bulmasını bedeninin kıpırdamasını İmrenerek baktım kendinde değilken içime ateşler üşüştü Sanki mart ayazı kesilmiş temmuz sıcağı sardı benliğimi Ter bastı bütün bedenimi , ne oluyordu , neden bu halde Varlığı ağır bir kokuydu ve ben bu kokuyla bayılıyorum Korkuyla sarsıldım titreyen bedenim aklımı yiyordu bile
O an sağ eli sıkıca kavradı bileğimden bir tüy gezintisi Tenimde dolaşıyor .. canıma can katıyor .. cesurlukla Direncimi kazanıyorum hızla nasıl bir hal kutsiyet içeren Toparlanıp ellerini alıp avuçlarıma coşkun bir heyecanla Yalıyorum adeta bin bir dua ile kurtuluşa emin sevinçle
Yorgundu , yoğunluktaydı aylardır belki de yıllardır Dirençliydi işinin gereğini yapıyordu zorunluluk içinde Unutmuştu bir can olduğunu hatta gizemli bir canandı Mart ayazını kesen ılık cemrelerdi birinin düşselliğinde Koşarak kalktık kumsalda koşarmış ayaklar su içinde Kol kola girdiler hemen oracığa çöküverdiler isteklice Baktılar uzaklara ak köpüklerin sahile doğru koşuşuna Dalıp gitmişti gözleri bedenleri akılları hep birden aşkla efes // 35..04032021
Hangi dil sana ulaşır dostum Hangi iklimde boy atar hisler duygular Maviliğin karakteristik özelliği yansısa İnsanlar çok sevecen olur bu zamanda Suskunluk kapıda adı covid 19 ya Sarsılmasın ruhun ve yüreğin...
Özlemine özlem katmışım bilmeden Şafak sökmüş gün kızmışta habersiz Ben hala farkına varamamışım senin Nasıl nerede niçin bulunduğunun.. Oysa ben daha çok özlenmeyi isterim Daha çok ay ve yıldızlı gecelerde Kış masalı anlatılmayı..efes//35
Koşuyordu mart ayazı vurgunu gözleri sağa sola bakarak.
Bilmem aklı fikri neredeydi .. oysa çok akıllı bir kadındı O
Koşup kolundan çektim uyuyorsa uyansın diye incitmeden
O kadar narindi ki ayıpladım kendimi kabaca davranmaktan
Yorgundu belli .. adımları yavaşladı , nefesi kesilir gibi oldu
Kucağıma alıp yol kıyısındaki çimenlere yatırdım yavaşça
Bekledim yeniden can bulmasını bedeninin kıpırdamasını
İmrenerek baktım kendinde değilken içime ateşler üşüştü
Sanki mart ayazı kesilmiş temmuz sıcağı sardı benliğimi
Ter bastı bütün bedenimi , ne oluyordu , neden bu halde
Varlığı ağır bir kokuydu ve ben bu kokuyla bayılıyorum
Korkuyla sarsıldım titreyen bedenim aklımı yiyordu bile
O an sağ eli sıkıca kavradı bileğimden bir tüy gezintisi
Tenimde dolaşıyor .. canıma can katıyor .. cesurlukla
Direncimi kazanıyorum hızla nasıl bir hal kutsiyet içeren
Toparlanıp ellerini alıp avuçlarıma coşkun bir heyecanla
Yalıyorum adeta bin bir dua ile kurtuluşa emin sevinçle
Yorgundu , yoğunluktaydı aylardır belki de yıllardır
Dirençliydi işinin gereğini yapıyordu zorunluluk içinde
Unutmuştu bir can olduğunu hatta gizemli bir canandı
Mart ayazını kesen ılık cemrelerdi birinin düşselliğinde
Koşarak kalktık kumsalda koşarmış ayaklar su içinde
Kol kola girdiler hemen oracığa çöküverdiler isteklice
Baktılar uzaklara ak köpüklerin sahile doğru koşuşuna
Dalıp gitmişti gözleri bedenleri akılları hep birden aşkla
efes // 35..04032021
Günaydın
Güne güzellik katan
Ne gündür ne güneş
Güzelliği yayan sen
Yaşatan sen...
Ruhunu öncü yap
Ve sus ..
İçinden gelen bir mum ışığı , geceye ne kadar dememeli.. sonuçta ateştir, büyür yakar kül eder.
Hangi dil sana ulaşır dostum
Hangi iklimde boy atar hisler duygular
Maviliğin karakteristik özelliği yansısa
İnsanlar çok sevecen olur bu zamanda
Suskunluk kapıda adı covid 19 ya
Sarsılmasın ruhun ve yüreğin...
Özlemine özlem katmışım bilmeden
Şafak sökmüş gün kızmışta habersiz
Ben hala farkına varamamışım senin
Nasıl nerede niçin bulunduğunun..
Oysa ben daha çok özlenmeyi isterim
Daha çok ay ve yıldızlı gecelerde
Kış masalı anlatılmayı..efes//35
Günaydın ey nadide çiçek
Akdeniz de bir yelkenli rota izler
Derin ve sessizliktir kaderi
Güneş bozuyor ay ın gizini
mavilik aydınlıkta pek hoş
Kaptan çöz sereni akalım engine
mavilik bizim eserimiz olsun
geçelim ufkun ötesine en özgür
en kutsiyet içeren hazlarla
efes//35
Vaha nın yaratıcısı nehir kaybolunca
Can veren Güneş bulutlara saklanınca
eteğimdeki taş değil ki
atayım yada dökeyim
bir muammada değildir
tarihe kayıtlı gelecektir
birikmiş bilinçtir ruhta
ben emanetçiyim canda
Günaydın
güneşi solu can dost
bak ışıl ışıl gülüşleri
binbir çiçek kokuyor
gözlerinin bakışları
ne hoş sen sağ
ben selamet
korona günlerinde