muhsin yazıcıoğlu bana ismail güneşi çağrıştırıyor..o da insanlardan çok uzak bir yerde kendini ölüme çok yakın gören bir insanın hayata kaymak için verdiği hafızalara kazınan o çabasını hatırlatıyor...saattler sonra öleceğini bilmeden son görüntülerini kaydettiği o kamera keşke onun verdiği kurtuluş çabalarını,beyninden geçen düşüncelerinide çekseydi...keşke hayata kaymayı başarsaydı...
muhsin yazıcıoğlu bana ismail güneşi çağrıştırıyor..o da insanlardan çok uzak bir yerde kendini ölüme çok yakın gören bir insanın hayata kaymak için verdiği hafızalara kazınan o çabasını hatırlatıyor...saattler sonra öleceğini bilmeden son görüntülerini kaydettiği o kamera keşke onun verdiği kurtuluş çabalarını,beyninden geçen düşüncelerinide çekseydi...keşke hayata kaymayı başarsaydı...