Kültür Sanat Edebiyat Şiir

İşte yaşam
da bizimle birlikte yeniliyor:
hızla, hızla, hızla!
/bu yaşamak hiçbir aşka değmiyor!
bu yaşamak yaşamaya değmiyor! / y.o

Bugün iki kez yağdı yağmur;
iki kez eskidim sanki.

İki ömrü kol kola yaşadım ben;
biri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri.

Hep iki şömine yandı yüreğimde;
birinde ateşti, diğerinde kül.

Ve iki kez âşık oldum;
bundandır iki kez ölmüşlüğüm.

Sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü;
şimdi sömestrdeyim.

İlk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkum;
daha depremlerleyim.

Ve iki kere iki,
kitabımda benim,

ya çok eder
ya sıfır...

(böyle anlatmış kendini şair)

gidersen hani sığınaklarım eksilir
zarar kalırım
yeni günün tenine dağılır yaralarım..

omuz verenlere...

kocamanından bi taneye ihtiyacım var şimdi:'(

okulu kendi evi sanıyor bizimkisi...istediği gibi evirip çeviriyor keyfine göre düzenlemeler getiriyor..yazık ama seviyor ya ondandır....:PP

biri içimde balon şişiriyo sankii...dursanaaaa artıııkkkk....
oooffffffffffffffff.

neden insanlarda uygulanamıyor ki....düşünceleri formatlasak,yaşanılanları,sözleri,tavırları..yepyeni bir güne uyansak sonra...ohhhhh rahat geçirsek günlerimizi...

şu anda..oooooooffffffffffffffffff

gözyaşı...