Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Öyle anlayıştaki anlaşılıyorki Cemal geçmişine bağlı kalmadan dedesinin yüz karası reziliğini görmüş ve onu diliyle de olsa bir özür olarak telafi etmenin mücadelesini vermekte..

Hasan Cemal 'in dedesi bizzat ermenilerin katledilmesinde büyük sorumluluk taşıyan biri, ve öyle bir dededen böyle bir torun, benim şahsi fikrim olarak büyük bir başarıya imza atıyor.

Bir lisan bir insan :)
Belê; evet

Yani sonuç olarak evet var olan bir şey değil bir kılıf olarak kullanılan bir terim.

Namus;
Muhafazakâr â sorarsan; dini terbiye.
Orduda sorarsan; vatan, bayrak, silah.
Yobaza sorarsan; kadına ait terbiye.
Aydına sorarsan; insan ahlâkı.

Kıscası namus tek anlamı olmayan değişken bir tabirdir.

Duadar hocam, ikinci madde çok önemli bizim memleket için....

Pirsgirêk tüne; sorun yok :-)

Benim yaptığım siyaset değil ki çok açık ve acı gerçeker... beni taşlayacak olanlar devekuşu misali kafalarını kuma gömmüş olmaları gerekir ki öyleler zaten...pırsgırek tüne... :-)

Hasan Cemal 'den...


Avrupa Parlamentosu Başkanı Schulz, “Avrupa Birliği artık sessiz kalmamalı! ” diyor.
Sonra da ekliyor:
“Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın politikaları Avrupa değerleriyle bağdaşmıyor ve bu durum Türkiye’nin AB’ye üyelik sürecini sadece zora sokmuyor, imkânsız hâle getiriyor.”
Britanya Başbakanı Cameron, Erdoğan’la birlikte Türkiye’nin AB’den ne kadar büyük bir hızla uzaklaştığını alaycı bir dille belirtiyor:
“Türkiye bu hızla AB'ye ancak 3000 yılında üye olur.”
Almanya Başbakanı Merkel, Başbakan Erdoğan’a dönük uyarılarını üç noktada topluyor:
Bağımsız yargı...
Bağımsız medya...
Güçlü meclis...
Merkel düşüncelerini saklamıyor:
“Erdoğan’la görüşmemizde açıkça dile getirdim. Bağımsız bir yargı sistemine, bağımsız bir medyaya ve güçlü bir meclise ihtiyaç olduğunu belirttim. Tabii ki dört milletvekilinden birinin dokunulmazlığının kaldırılmasının bizi derinden kaygılandırıyor.”İngiliz London Times gazetesine gelince...
Başyazısında, Türkiye’nin AB’ye üyelik sürecini saçmalık olarak niteliyor ve bu ‘saçmalığa’ AB'nin bir an önce son vermesi gerektiğini belirtiyor.
Haksız değil The Times.
Evet, orta yerde bir saçmalık var.
Kaç yıldır süren bir saçmalık.
Türkiye artık ikinci sınıf demokrasi bile değil.
Hukuk devleti rafa kalkmış durumda.
Erdoğan rejimin fiilen değiştiği kaç zaman önce söyledi.
Yine Erdoğan’ın dediği gibi, anayasa da ‘bekleme odası’na alındı.
Anayasa Mahkemesi kararına uymayacağını söyleyen de Erdoğan’dan başkası değil.
Demokratik değerlerin böylesine ayaklar altına alındığı bir ülke, AB çatısı altında kendine yer bulabilir mi?
Hayır.
Rahmetli dışişleri bakanlarından CHP’li Turan Güneş’in deyişiyle:
Briç kulübünde pişpirik oynanmaz!

Hatırlıyorum.
Askeri darbe dönemlerinde Türkiye’nin Avrupa Konseyi üyeliği gündeme gelirdi.
Türkiye’yi atalım mı?
Üyeliğini askıya mı alalım?
Avrupa Konseyi’nden Ankara’ya gelir, nabız yoklar, sorarlardı n’apalım diye.
Aldıkları yanıt genellikle şöyle olurdu:
“Ne atın, ne de askıya alın. İlişki kesilirse, Türkiye üzerinde etkiniz sıfırlanır. Bunun yerine ilişki şöyle böyle de olsa devam ederse, darbe yönetiminin üstünde fren rolü oynayabilirsiniz.”
Bugün böyle bir oyun oynanabilir mi?
Hiç sanmıyorum.
Bugün askeri değil sivil darbe yaşıyoruz.
Böyle bir darbe sürecinde, AB’nin demokrasi açısından Erdoğan’a karşı ‘fren rolü’ oynamaya yalnız gücü değil, niyeti de yok.
Bu nedenle ‘AB saçmalığı’nı bir yerde sona erdirmek ve başka bir ilişki modeli kurmak iki tarafın da işine gelebilir.
Böylece iki taraf, Ankara ve Brüksel de daha dürüst davranmış, ikiyüzlü politikadan kurtulmuş olur.
Sanıyorum, böyle bir noktaya doğru hızla yol alıyoruz.
İki taraf da yakın zamanda saçmalığı sona erdirebilir.
Türkiye’nin Avrupa hülyası bitebilir.
Bir kez daha altını çizmek istiyorum.
Bu memlekette demokrasi yok.
Ve hiç unutmayın:
Bu memlekete demokrasi dıştan gelmeyecek.
AB’den, ABD’den gelmeyecek.
Demokrasi bizim işimiz.
Demokrasiyi kurmak kendi iç işimiz.
Kendi ellerimizle kurmak zorundayız demokrasi ve hukukun üstünlüğü düzenini bu memlekette.
Türkiye, Führer ya da Reis düzenine mahkûm değil.
Veyahut:
Diktatörlük kaderimiz değil!

Ben yitirdim ben ararım
O yâr benim kime ne?
Gâh giderim öz bağıma
Gül dererim kime ne?

Gâh girerim medreseye
Hu çekerim Hak için
Gâh girerim meyhaneye
Dem çekerim kime ne?

Sofular haram demişler
Bu aşkın şarabına
Ben doldurur ben içerim
Günah benim kime ne?

Ben melâmet hırkasını
Kendim giydim eğnime
Ar ü namus şişesini
Taşa çaldım kime ne?

Gah çıkarım gökyüzüne
Seyrederim alemi
Gah inerim yeryüzüne
Yar severim kime ne?

Nesimî'ye sordular ki
Yârin ile hoş musun
Hoş olayım olmayayım
O yâr benim kime ne?