Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Asik Veysel

efendim sene yine 1988-89 arasi...ben takriben 7-8 yaslarindayim..
bir gun evde annemler yok, bir yere gittiler heralde..
zaten butun bahce ve etraf benim emrime amade,bir nevi kralim orlarin..
her cocuk gibi agaclara cikmayi ben de severdim..selvi agaclari yuksek olur ve onlara cikabilmek gercekten maharet ister..
biizm bahcede de sira sira selviler var..
ahdettim cikacagim, hirs yaptim yani..nasil olur da ben bu yasima kadar cikmadim diye hayiflaniyorum...
ve bir kosu gittim yanina gozume kestirdigim bir selvinin, hemen cikma islemine koyuldum, iki ihindim, bir ofladim ama ciktim ta tepesine...
gordum ta uzaklari, ama bir deinmesi vardi ordan..tam inme islemine koyulmusken birden ayagim kaydi ve ben paldir kuldur ucusa gectim; ama balli cocugumdur ki, sirtimdaki suveter bir dala takildi(saininirm annem bunu icin giydiriyordu :))) vay be anneme bak! :))) ve ben askiliga asilmis bir palto gibi kalakaldim..ne palto ama, olsa olsa kisa bir don olurdu bizden o zaman :)))
sesimi de cikarimiyorum; cunku bagirsam dusecekmisim gibi geliyor..
o sirada biizm yolun asagissindaki marangozda calisan ahmet abi gecmekte yoldan...ben 'ahmet abi', 'ahmet abi' die bagirirken en sonunda duydu beni..
sonra komsunun da haberi oldu ve bir curcuna..'aman evladim, aman oglm dikkat et, marangozdaki insanlar geldi; kimi saskin saskin bakiyor, bu velet bunu nasil basarabilmis die, kimi guluyor..
neyse sag salim indirdiler beni...
eh eskiden balliymisiz...
annem duyugunda buna inanmadi; ama sonra tabii ki...
cunku beinm ne kadar yaramaz oldugumu biliyordu :))
ah anacagim..
bu arada saol be ahmet abi :)))

efendim yine seneleden bir gun...
bu olayda cocuk oldugumun iyice anlasilmasi gerekmete; yoksa karizmayi sarsariz alimAllah...
tabii cok film zileigimden o yaslarda,ozellikle kovboy fimleri, kizilderili fimleri, korsan, define....
iste ben de birgun kendi definemi aramaya koyuldum..
nerey saklayabilirlerdi, gezdim, dolastim, baktim, kazdim; ama ortalikta birkac bocek ve solucandan baska birsey yok..
fakat bu durum pek uzun surmedi..o duvarin nerde oldugunu hatirlamiyorum; ama bir duvar buldum, baya tenha bir yerde..yania yaklastim, belki de hazinem oradaydi; zaten bir isret ariyordum, ne de olsa hazineyi gomenler tekrara onu bulabilmek ve ordan alabilmek icin isaret birakmis olmalilardi..ve isareti buldum..duvarin orta bolumunde beinm elimin girecegi buyuklukte bir delik vardi(tabii o zaman aklimda koca sandik hazine bulmak yok; tok gozluymusuz o zaman :))) ben bir iki kolye, yuzuge fit olcakmisim sanirim :)))
neyse yavasca elimi delikten iceri soktum, soyle kepceyle corba karisitiri gibi karistirmaya basladim, o anda elimde bir aci hissettim ve bu acilarin giderek cogaldigini..elimi sobaya degmis gibi hizla geri cektim; ama cok gecti, cunku katil arilar tarafindan delik desik edilmisti, hem agliyorum hem kaciyorum; cunku hain arilar pesimi birakmiyorlar...eve zor geldim..
tabii anneme; yani evin reisine, kralicemize durumu izah etmek gerekti,birkac birsey salladim, o da yaramazligimdan dem vurdu, sonra ananemin onerisiyle sisligini ve acisini almasi icin birsey sardilar...
o gunden sonra hazien aramaya tovbe ettim; belki o arilar askimi ve sevkimi kirmasa simdi zengin bir adam olmustum :)))

eh madem lise...
bu da son olsun..
baya bir yoruldum..
bizim bir cografyaci vardi, sole eni boyuna esit, tam bir kare...
ben oldum olsi sevmedim cografyayi; ama universiteye hazirlanirken hastasi oldum...
bu adam cok hasin bir adamdi, bize vukuatlarini anlatirdi, yoksa bir ogrencinin kolunu kirmis, yok baska birsey falan..
neyse yine sinifta manayak bir gurultu var,, neden bilmiyorum...o esnada bu adam beni kaldirdi ve'oglum soyle bakayim antalya nerde ' dedi,,ben de ne sunuyordum acab o sirada bilmiyorum' karadeniz 'dedim, tum sinif bir nada sustu bana bakti ve kahkayi koyverdi, tabbi bizim gaddar cografyaci ogretim hayatimizdaki bilmeme kacinci tokatimiz ativerdi:srrrrraaaaaaakkkkkk...
'simdi soyle'
'akdeniz hocam'
'aferin, zaten siz anca bundan anlarsiniz'.
:))) ah hoca ah

benim sadik yarim
112 macerlarimi buraya da yapistirim ben

dergi

ankarada ilk gittgim yerdi burasi...
buraya askabat caddesi de deniyordu sanirim ya da oyle bir sey

bu toprak parcasina kita diyorlar; ama ondan buyuk bir hindistan(simdi tam olarak aklimda deil; mustafa armagan yazmisti) kita demiyorlar.
Haritlardaki emperyalizmin bir gostergesi bu topraga kita denmesi

Zaman gazetesinden yorum sayfasinda yazilari cikiyor. Turk Yunan dostlugu icin calisan ve yazan bir adam

ingilizceden guzelim dilimize kazandirilmis bir kelimedir
Modify: gelistirme, yenileme, elden gecirme manasina yakin bir manada
biz bunu modifiye etmek yaptik
modification(isim halidir)
bizde modifikasyon oldu..
ne mutlu(!) bize