Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Rüzgâr önüne kattığı yaprakları, bir o yana bir bu yana savurur. Yapraklar ise harika daireler çizerek dönerler rüzgârın etrafında. İlişkilerinin niteliğini görebilmek, anlayabilmek için bu hareketliliği dikkatle izleyince,.. Genel olarak rüzgâr acımasız, yapraklar perişan olarak görülür ama görebildiğim kadarıyla ne rüzgâr acımasız ne de uçuşan yapraklar perişan. Şaşılası bir ahenkle sarmalamışlar birbirlerini, ikisi de görevlerinin, sorumluluklarının ve birbirlerine ne kadar muhtaç olduklarının bilinciyle kabullenmişler birlikteliklerini.

Hayatın sağlıklı devamı için bir sorumlulukları, bir güçleri olduğunun farkındalar, ölmeden yeniden doğamayacaklarının, kaybolmadan yeniden üretemeyeceklerinin farkındalar ve galiba tam da bu nedenle ahenkli bir müziğin eşliğinde dans ederek vedalaşıyorlar hayatla. Ne rüzgâr acımasız ne de yapraklar perişan...

Allah bütün silahların barutlarını, Hz.İbrahim’in yakılması için toplanan odunların balıklara,ateşin suya dönüşmesi gibi akıtsın namlulardan.

Eğer birinin varlığı diğerinin yok oluşuna, birinin gücü diğerinin zayıflığına yol açacaksa, Allah helâk etsin haksız olanı.

Eğer çocuklar mayınlara basacak,uçurtmaları gökyüzünde uçaklara takılacak, gelecek onların bize bir emaneti değil de kötü bir miras gibi bırakılacaksa, ölüm yakalasın her rahme düşeni.

Korkunun ecele faydası yok.

Korkularımızdan kurtulmanın yolu, onunla yüzleşmekten geçer.

Aşk korkuya peçedir, korku da aşka perde,
Allah' tan nasıl korkmaz, insan O'nu sever de...

der Necip Fazıl

ALLAH'IM,

Bana öyle bir ^^GÖNÜL^^ ver ki:
Bir kuruluşun tepe noktasında yetkili kişi olsam bile, bunu asla başka şekilde kullanmayayım. Günlük yaşamda ^^ben^^ yerine, daha çok ^^sen^^ sözcüğünü kullanabileyim...

Bana öyle bir ^^SEVGİ^^ ver ki:
Sonsuz bir hazine gibi bitmesin, çoğalsın daha da sevdikçe, doldursun sarsın çevremi. Hatta düşmanlarımı da sevebileyim...

Bana öyle bir ^^GÜÇ^^ ver ki:
Herkesten daha çok çalışabileyim, tutsak düşmeyeyim doğanın koşullarına,
anne-babamı ve kardeşlerimi de mutlu et ki, mutluluğu başkalarına da götürebileyim...

Bana öyle bir ^^SAĞLIK^^ ver ki:
Düşünebileyim, konuşabileyim.

Bana öyle bir ^^ERDEM^^ ver ki:
İbadet edebileyim, iyilik etmeyi ve sevinçten buğulanmış gözlerle, teşekkür edenlere; bir şey yapmadım, anımsamıyorum diyebileyim.

Bana öyle bir ^^YETENEK^^ ver ki::
İyi eş, baba, anne, iyi komşu, iyi arkadaş, iyi vatandaş olabileyim.

Bana öyle bir ^^UMUT^^ ver ki:
Bugüne kadar yapmış olduğum hatalar için karamsarlığa düşmeyeyim. Her şeyden aklanmış olarak yaşama yeniden başlamak üzere bağışlanabileceğimi bileyim.

Bana öyle bir ^^ANLAYIŞ^^ ver ki:
Düşünebildiğim, kendimi yargılayabildiğim, inandığım, üzülebildiğim, varolduğum şu anda bu sözleri söyleyebildiğim için şükredebileyim.

Bana öyle bir ^^TALİH^^ ver ki:
Yıllar sonra beni hatırlayanlar herkese iyilik eden, tüm insanları seven, o düzeyde de sevilen bir kişiydi diye konuşsunlar ve ben de huzur içinde olabileyim.

Bana öyle bir ^^İRADE^^ ver ki:
Bir gün yenilip, içimdeki şeytanın kurallarına doğru yönelirsem; bu bir düşünce ise düşüncemi, bu bir adım ise ayağımı, bu bir uzanma ise elimi durdurabileyim.

Bana öyle bir ^^SABIR^^ ver ki:
Sükûneti bulayım, durabileyim, düşünebileyim.

AMİN

Zamanların birinde küçücük dünyasında yüreğinin kocamanlığıyla başı dertte olan bir yağmur kız varmış... Her zaman mutsuz, her zaman hüzünlüymüş. Büyük yalnızlıklar yaşarmış kalabalıkların içinde... Kendi yalnızlığında çoğullaşarak... Kimsenin onu anlamadığını düşünürmüş.. Tek çabası hayata bir iz bırakabilmekmiş oysa.. Ama başaramazmış..

Ve yorulur, tükenir, dağılırmış.. Sonra yeniden rüzgâr olur eser...

Yağmur olup yağarmış.. Geceye ay... Gündüze güneş.... Bahara çicek olurmuş... Kendi gücünün altında ezilen bir güçsüzlüğü varmış. Kendi ağırlığının altında ezilirmiş.. Taşıyamazmış yükünü.. Birine yaslanma,bir diğerine dayanma ihtiyacı duyarmış.. Ama herkes onun çok güçlü olduğunu düşündüğü için yardıma ihtiyacı olduğu akıllarına bile gelmezmiş.. En sevdiklerinin bile......

Ve o mağrur kız yağmurluğuna, rüzgârlığına söz gelmesin diye başı dik ama içinde darmadağın gülümsermiş.... En çok kuşları kıskanırmış.. En çok onları severmiş.. Hayat ona mutluluktan uçma şansını çok gördüğü için belki... Oysa başkaları hiç bir derdinin olmadığını söylerlermiş ona.. Sevgisizliğin bir dert olmadığını düşündükleri için mi? ? Ama yağmur kız parayla alınamayacak şeylerin sevdasındaymış.. Aşkla inandığı her değer için soyunabilirmiş tüm varlığından.. Güzel evinden,sıcak yatağından,her rahatlığından vazgeçebilirmiş..

Çünkü aşk her türlü konforu barındırır içinde.. Aşkta denizler duygulardan beslenir...

Kuşlar öter.. Baharlar hüküm sürer.. Rüzgâr ılıktır ve yağmur yumuşacık dokunur.. Hırslar yoktur..kavgalar..didişmeler.. Bitmeyen bir kahkahadır aşk.. Ve dinmeyen bir çığlık... Ama aşk cesaret ister.. Tek korkuya yer yoktur! !

Dünyası küçük yüreği kocaman o yağmur kız damlalarını tüketmedi hala... Hâlâ yağıyor.. Ne zamana kadar yağabileceğini bilmeden.....

alıntıdır

Bir insanın diğer insanlara karşı en büyük iyilik, onların uygunsuz davranışlarını görmezlikten gelip kusurlarına karşı göz yummaktır.

İyilik yapan birisine, iyilik yapmak ^^ iyilik ^^ değildir, bu yapılan bir iyiliğe karşılık vermektir. ^^ Asıl iyilik ^^ size kötülük yapan birisine iyilikle karşılık vermektir.

Duyur ruhuma sevgini
Kalmasın sensiz kararım
Mestet ki sevginle beni
Her yerde seni ararım

Sular gibi çağlayarak
Sana gönül bağlayarak
Hiç durmadan ağlayarak
Seni herkeslerden sorarım

Söz yazarı; Fethullah Gülen

bu ilahiyi dinlemek isteyenler, tanıtım sayfamdan da dinleyebilir.

^^ Ölümümüzden sonra mezarımızı yerde aramayınız
Bizim mezarımız ariflerin gönüllerindedir... ^^

der Hz.Mevlânâ

7 yıldır cumhurbaşkanlığı köşkünde oturdu. 7 yılda bu ülke için ne yaptı sorusuna verilecek bir cevap bulamıyorum.
Cumhurundan bir tek oy almadan seçilmiş, halkından kopuk, yalnız bir cumhurbaşkanı.