Kültür Sanat Edebiyat Şiir

uyuz boşluk doldurma sınavlarını hatırlatıyor.
kitabın en kuytu yerinden bir cümle alınır ve bir kelimesi silinir. sonra ne oldu... sınav yaptım. yok ya

öncesinde yedekleme yapılması gerektiğinden işkenceye dönüşen faaliyet

yada keşke öyle olsaydı da oturdukları yerden yayın müdürlerinin istekleri doğrultusunda ahkam kesen ve bu mallığı yapıp iyi paralar kazanan insanlar hiç olmasalardı...

artık dışlanmaktan ve hor görülmekten bir köşeye sığınıp orda yazmaya devam eden yazar..

geri zekalı türk izleyicisine hitap eden bir dizi olsa gerek. ve bu amaçta başarılı olduklarıda izlenme oranlarında ortaya çıkıyor.

ben pek kitap okumasamda okuyanın en büyük problemi şudur ki bunu herkes kendine problem de yapmaz; etraftaki insanlar tarafından kitap okuyanın şekil yaptığı sanılır. şekil yapmak için okuyanların çok olduğu bir ortamda etraftaki insanlarda haklıdır. bende öyle düşünürüm mesela..

asla asla asla tırtıllar kahverengi bot giymezler

niye herşeyin boku çıkar?

ilk dinlediğimde güzel yapmışlar demiştim, daha kaseti çıkmadan piyasa oldu ve artık heryerde duymaktan midem bulananıyor.
şarkının forumlarda dolaşan yalan hikayeleride tutmasında büyük rol oynadı.

otobüsleyse eğer. sabaha karşı uyanırsın. otobüsün ninni kıvamında bir sesi vardır. pencere kenarıysa dışarıyı seyredersin. vaybe dersin buralarda da insanlar yaşıyor. derin derin düşünürsün.. yoldaki ışıkların cama yansımaları falan.. mola yerlerinde inersin. birde yalnızsan kendini terk-i diyar bir adam gibi hissedersin. bana ilginç gelmiştir. bir molalık tanışmalar olur. nerdeyiz diye sorarsın yada ne bileyim çakmak ister senden biri. nereden nereye gidilmektedir muhabbeti..
melankoni bir havası vardır bence ama güzeldir.