Kültür Sanat Edebiyat Şiir

psişik anlamda değer çeşitliliği..

Bir bayan, müdürü görmek istiyordu.'Kalbimi yerine koymayı unuttular.
Kalbimi! ' Adam iki parmağıyla tuttu dışarı çekti kadının göğsünü bir masanın sağ çekmecesini çeker gibi, içine bir şey koydu, sonra şak! diye kapattı. Bir şarkı tutturdu keyifle döndü durdu Bilim Adamı.

'E-9-D-4'diye mırıldanıyordu. 'Ah büyük gizi yaşamın! Düzeni böyle tuttukça, parçaların yerleri değiştirilse bile bütün değişmiyor.Kim takar şiiri! Robotlarımız olacak bizim.Can dediğin amino asitlerin bileşimi...'

dinle çocuğum ıssızlığı.
dalgalanan ıssızlığı,
vadilerin kaydığı ıssızlığı,
yankıların olduğu ıssızlığı,
alınları toprağa eğilten ıssızlığı.

F.G.Lorca

bir bilinmezlik içinde yenilenmek

karanlıklarda
çok az kalmışsa zaman
aşk için konuşmaya
kaybolup gitmişse canan
ve vakit yoksa ağlamaya

onun aranan bakışlarından
şiirlere can damarıma kan
gibi bir alev dolanmıyorsa
ben bu karanlıklarda
susmaya dayanamam

ırmak olmuş bakışlar akıyor akıyor
böyle duramam
aşk yarılmak üzere bir gökyüzüdür şimdi
ki varolmak adına
kanıyor kanıyor
artık susamam

şairini bilmiyorum

mem nelere gark olmadı zin'in ateşi için
ferhat dağlar delmedi mi şirin'in düşü için
kusur ise her saniye her yerde seni anmak
mecnun az mı yemin etti leyla'nın başı için

gözlerinin dokunduğu her mekan memleketim
bakıver de uzamasın gurbetim esaretim
ahmet arif hasretinden pırangalar eskitmiş
beni böyle eskitense pırangalı hasretin

sana yine sana yandım nesimi'de dün gece
gözlerinle yüzüleyim ben dolayım hallaca
böyle hüküm buyurmuşlar tanrılar divanında
ha ben sana yollanmışım ha muhammed miraca

cümle cihan güzelleri yüzlerine ben örsün
gözlerin balyozu oldu içerimdeki örsün
ruhumdaki fırtanalar merihi usandırdı
nuh'a haber eyleyin de gelsin de tufan görsün

mazlum çimen

Alışılmışa alışmayan insandır temelde uygar kişi - içinde bulunduğu toplumsal çerçeveye alışır alışmasına, ama alışmaya alışamaz bir türlü. Garipser durur...

Oruç Aruoba

Özlem, özleyenin özlenen ile yeniden buluşma olasılığı arttıkça, ya da zamanı
yaklaştıkça, -garip ya işte-, azalacağı yerde, çoğalır:-

Özlemi azaltabilecek tek şey, çünkü, özlenenin kendisidir -özleyenin
'kollarında', kanlı-canlı, orada, olması...

Özleme tek çare, özlemin, artık, olamamasıdır-
yoksa, özlem, hep, vardır...

Özlem, hep...

Oruç Aruoba

Temelinde toplugömütler
İnsan derisinden abajurların aydınlattığı odalar olan
Aç çocuk gözlerinin
Çan sesleri gibi rüzgarlarda dağılıp unutulduğu
Bir uygarlık bizimki

Bu yüzden kuşku duymadan sevemez kimse kimseyi
Sevinç sınırsız
Mutluluk karşılıksız
Refah, karın ve göz tokluğundan öte bir şey olamaz.

Işıklı vitrinler hiç değil
Ne de dakik işleyen hızlı trenler
Tertemiz caddelerin altı genç kemiklerle örülü

Uygarlık bize daha çok uzak
İlk insandan bu yana
Acı çektirdiğimiz kadar insanı
Mutlu kılmadıkça

Turgay Fişekçi

diyorlar ki
iman etmiyorsan
yerin cehennemimiz
biz zaten o ateş içinde erimek isteyeniz