Kültür Sanat Edebiyat Şiir

çocuğunun doğumunu göremeden öleceğini bilmek....bir ay ömür biçilen bedenine her gün saplanan hançer gibi...:((

ne kadar çırpınsak da saat hep bildiği yönde... yakınlarının mezarına koyulan üç karanfil gibi...:((

özlenmemek, mesaj almamak, hatır sorulmamak mesajlarda......arkadaşlardan, dostlardan, bazı kardeş ve yeğenlerden bir ''nasılsın, nerelerdesin'' diye duyamamak... :))

bir an kendimi 'en kahraman rıdvan' zannetmiştim...çabuk ayılttı dostlarım sağolsun :) şimdi ' ucuz kahraman 'olmanın ezikliğini yaşıyorum....eeee öğrenmenin yaşı yokmuş.. :))

piyasa bunlardan ziyadesiyle dolmuş :)) kazandan taşanlar dökülmekte....muhahhhahhhaaa heyhat! üzülmek ne çare? ?

özlemek mi, özlenmek mi önemli? ? bence her ikisi de....! :))

merhaba nedir'ciler.....özlemişim yazmayı.....ama okumayı hiç bırakmadım :))

bir yıldır yaşadığım yer, sevdim mi? eh işte...

selda beklenen konuşmasını yapmadı, ahmet kaya gibi kafasına çatal bıçak yemekten korktu herhalde...

bir tane forum yazısını okumuştum..yazdıklarının altına imzamı atarım..hoş kadın vesselam :)))