kara tren uzakta kaybolurken gözden, sonbahar mevsimi en güzel yüzünü gösterir. Olabildiğine mavi, olabildiğine berraktır gökyüzü. Uçurtmalar kaplar Sivas semalarını o vakit. Şahin yuvasından kalkar gibi. Havada başıboş uçuşan pamuklar gibi gezinirler keyfince. Kimi zaman çocuk çığlıkları doldurur sokak aralarını kimi zaman geçmişe duyulan özleme münhasır iç çekmeler, yanık memleket türküleri...
Sonbaharda saçları üç numara traş edilmiş köylü çocukları gibidir. Yüzü çatlamış, tırnak araları kirli, masum bakışlı, rengi ayaz yanığıdır. Sarıdan koyuya çalan kavruk bir tendir, nasırlı ellerindeki.
kara tren uzakta kaybolurken gözden, sonbahar mevsimi en güzel yüzünü gösterir. Olabildiğine mavi, olabildiğine berraktır gökyüzü. Uçurtmalar kaplar Sivas semalarını o vakit. Şahin yuvasından kalkar gibi. Havada başıboş uçuşan pamuklar gibi gezinirler keyfince. Kimi zaman çocuk çığlıkları doldurur sokak aralarını kimi zaman geçmişe duyulan özleme münhasır iç çekmeler, yanık memleket türküleri...
Sonbaharda saçları üç numara traş edilmiş köylü çocukları gibidir. Yüzü çatlamış, tırnak araları kirli, masum bakışlı, rengi ayaz yanığıdır. Sarıdan koyuya çalan kavruk bir tendir, nasırlı ellerindeki.
yaşamak hep böyledir
su biter seller durmaz...
Vazoda kurumuş çiçek gibisin, sudan medet umuyorsun.
uyan artık uyan
uyan dostum uyan
uyan artık uyan karanlık uykundan...
sadece renkler vardı, sonra kayboldu onlar da.
Daha içelim hey, daha içelim hey hey...
Karanlıklar içinde bir ışık var....
Ellerin benimle canım ne davası var?
Gidiyor yüzer gibi, ruhumun bir köşesi...