Kültür Sanat Edebiyat Şiir

ilgili makama

söğütlü diye bir köyde bile, depremler öncesi 2.250 olan iki göz bir evi tam 4.750 ye misafirimiz felaketzedelere kiralamayı reva gören,

güya ahir zaman ümmetinden olan bütün köylüleri ve,
kaypak ilgilerin ve zarif ihanetlerin ve pahalı zevklerin ve ucuz cesaretlerin insanı olan şehrin insanlarını ve

urgan satılan çarşıları kenevir, kandil geceleri buhur kokmayan ve öc alma vakti çoktan geçmiş şehirlerin bu sözde şehirlilerinin halini takdir ve tensiplerinize arz ediyoruz ya muntakim... ki intikamınıza bizleri de memur edin... amin...

düş…,
göğsümün kafesinin,
klostrofobik yüreği,
içerdesin…; bir başına ve yalnız,
sıkışıyor kapakçıkların havasız,
ya çok hızlı ya da çok yavaş atıyorsun
ve canımı acıtıyorsun zaman zaman…;
kızıl gölün hep mi dalgalı senin,
üstelik dengesizsin,
her daim yeni hastalıklar seçiyorsun
blumia kalbim,
ah benim bir deri, bir kemiğim…;
kustur kendini,
ve korundaki kuşları kızıl nehrinde,
kanınla yıka…;
hevesi kursağında kalmış sevdan mı var,
penguenler nasıl saklıyorsa kursağında,
dört aylık açlığa tahammülle,
yavrularına mama…,
elbet sen de bilirsin saklamasını,
hem insansın ya,
ah aşk bir heves midir…;
ve madem,
rengi en kırmızıya çalan kuşu sevdinse sen kalbim,
ol şimdi pinokyo…,
ve işte gıcırdıyor tahta kalp\
yalancının çatısında…,
ey aşk…;
kalbinde sakladığın pinokyonun,
uzayan burnu,
verdiğin sözlere kızarıyor,
ağlıyor tahta bir kalp,
yalandan sevicilik masallarına,
ve
bir çocuk gün\ahsızlığı sığıyor su sızmaz aramıza,
talan, dolan ve takladan,
var git ve bir daha hiçlikle dahi gelme huzura,
ve sayfamızı arala...,
anla;
vesselam…,
ki bilirsin,
masal bu ya…;
rapunzelin saçlarını kestiler mülevvesler,
ah evet bir donquichetteyi sevdiyse gönül,
suç deli dumrulun muydu ey korkut dede,
yüreğimin yel değirmenleri,
rüzgâr çalmakta,
esintisiz bir gökten…;