Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sevgi, iyilikten beslenir. Sağlıklı İnsan psikolojisi kötüyü sevemez.eğer seviyorsa Bunun adı,
“ hastalıklı sevgi”dir.

Ruhsal
(kendi içinde iyi ve kötü dengeli) ve estetik güzellik tıpkı siyah ve beyaz gibidir. Biri olmazsa diğeri yarım kalır. Dünya denge üzerine kuruludur ve bu içindeki ve dışındaki bütün zerreleri kapsar. Zıtlıklar birbirini tamamladığı gibidir,” iç ve dış güzellik.” Güzellik kavramı sadece doğa ile açıklanamazken, sadece estetik ile de açıklanamaz. İnsandaki güzelliği estetik olarak ele aldığımızda bir tablo gibi her bakışa göre farklılaşır.
(her ne kadar hatları çizilmiş olsa da)
Nesnel güzelliği zaten konuya girerken ayrı tuttum. Sadece insan denen canlıya ait güzelliği irdelemek için. İnsan bir kediden farklı, onun sadece estetik açıdan güzelliği değerlendirilir. İnsanı bu kadar önemli ve değerli kılan ondan ayıran düşüncesi ise dış görünüşü güzel olsa bile düşünceleri vasat olduğunda tam anlamıyla güzellik karamını karşılayamaz.güzellik değer yargısı, onu bir bütün olarak ele almak gerekir. Bazı değerleri tek tek açıklayabilirken, insandaki güzellik değerler bütünüdür bu yüzden de bütüncül bakılması gerekir.

Not; kimseye cevaben yazmadım, bu sayfada gerçek hesaplarınızla yazarsanız sevinirim. Anlayışla karşılayacağınızı düşünüyorum.

İyi, doğru, yararlı olan aynı zamanda güzeldir de.
İyi doğru yararlı aklı, ahlakı ifade eder.
Göze hoş içi boş güzeli, içi doluda sever mi. Seve bilir.
İçi boş biri içi dolu güzeli sevebilir mi. Sevebilir de kantarı kırılır...”


İlk önce bunlar benim sözlerim değil onu belirteyim. ve fikirlerimi şöyle açıklamak isterim. güzellik kavramını kısmen açıkladığı gibi (halk arasında iç güzellik) bütünlük ihtiva etmiyor elbette. iyi, doğru olan insan için yararlıdır diyelim. güzeli tanımlamak için ise olmazsa olmazlardan diyebilirim. ama şu denilebilir; aynı zamanda "estetik açıdan güzel anlamına gelmez." çok zararlı şeyler yapan toplum kurallarına uymayan, ruhsal yapısı itibariyle de kötücüllüğün divası bir insan da estetik açıdan güzel olmaz diyemeyiz. güzelliğe çerçeve çizdiğimizde ise bunu ancak iç ve dış güzellik olarak o çerçevenin içine yerleştirdiğimizde gerçek anlamıyla açıklamış oluruz. bir de insanın; duyularıyla algıladığı hiçbir şey aklın alanı dışında değildir. duyguları nirvana yaptıran sadece güzellik değildir. bunu güzellik ile açıklayamayız. mantığın biraz daha geri planda kalmasını ise hormon dengeleriyle ancak açıklayabiliriz.

ve konuştuğum kişiyi bilmek isterim, kendi adınızla sayfaya yazmanızı tercih ederim.

Negatif duygular ayrı fabrikanın ürünü mü? :)

“İyi, doğru, yararlı olan aynı zamanda güzeldir de.
İyi doğru yararlı aklı, ahlakı ifade eder.
Göze hoş içi boş güzeli, içi doluda sever mi. Seve bilir.
İçi boş biri içi dolu güzeli sevebilir mi. Sevebilir de kantarı kırılır...”

Dünya da denge üzerine kurulu:)

“Akıl, sevgi, saygı, merhamet, vicdan barındırmayan hiçbir "beden"i güzel olarak tanımlayamam. Güzelliği bir çift göze, bir tutam saça, alımlı bir endama sığdıramam !”

Etik, ahlak kavramı ve estetik sevgili melek. ( bütünsellik)

Her insan bir dünya tek insanı bile ansiklopedi serisiyle açıklayamam. Cahilliğim mazur görüle:)

“Güzel güzeldir kapalı bir kutunun içinde, ya da gözlerden ırak bir yerde bile.”

Evet genel hatları itibariyle çizilen ölçütler insanlar tarafından da kabul edilen estetik açısından sizin söylediğiniz gibi değerlendirilir. “Güzel, bu ölçütlere göre güzeldir”

Peki bu açıklama;
Güzel nedir?
Sorusuna tam anlamıyla cevap verebiliyor mu?
Bence veremiyor.
İşte buradaki nüans bizi düşünmeye sevk ediyor.
Çünkü değer yargıları farklıdır. Psikolojik açıdan da değerledirsek yine herkes baktığı şeyi aynı görmeyebilir. Bakış açılarının farklılığından dolayı da estetik açıdan her ne kadar belli de olsa güzellik anlayışı değişebilir.
Kaldı ki, “bütünlük ihtiva etmeyen her şey yarımdır.”

Nedir peki çizilmiş, öğretilmiş, kalıplaşmış güzellikle ilgili tüm değer yargılarını yerle bir eden düşünce?
Neden renkli gözler ve bir de çekik çekik badem badem olsa da bir süre sonra cazibesini yitirir?
Ya da, muhteşem altın orana sahip bir yüzü görüp uzaktan deli divane olupta onunla sadece birkaç kelime konuşunca sesinde ve aklında normal olmayan bir şeyler sezdiğimizde oradan uzaklaşmak ihtiyacına gireriz?

Ya da, iç güzelliği diye tabir edilen, ahlaki ve etik değerlerden yoksun olduğunu anladığımızda o güzellik bir anda siliniverir gözümüzden?

Bütünsel güzelliği bulmak zordur. Peki nedir sana göre güzellik?

Bireysel olarak değer yargılarımıza göre aradığımız kriterler olabilir mi? Bireye göre aklındaki şartları sağlayan insan güzeldir. İlla dört dörtlük olmaz kimi zaman, geriye estetik açıdan birkaç şartı sağlamış ama güzel ahlakını karşısındaki kişiye aksettirmiş bir insan kalır. Ve o insanın yarım kalan parçalarını da bizler tamamlarız.

KURUTUN DENİZLERİ HAİN BALIKLAR ÖLSÜN!

Hatta Türkiye’deki bütün kuşları da öldürün! Cırcır böceklerini de unutmayın sakın! Toplattırın bütün salyangozları. Tosbağalar ne gereksiz hayvanlar! Ya, karıncalara ne demeli? Mutfakların ve sofraların düşmanı, hemen yok edin onları da lütfen! aa bakın arılar var bir de büyük tehlike! Ya alerjisi varsa birilerinin! Eşekleri de es geçmeyin lütfen! Fena tepiyor keratalar..!

Güzel olan ne varsa öldürelim gitsin.

Ve insanın en güzel şarkısı, aklın yolundan kalbin ritmine vuran yeridir.

?si=LmYf6Cu6Dl3Yhpys

Somut ve soyut nesnellik kavramını atlayıp…
Canlıların diğer bir canlıdan haz almasını sağlayan dış görünüştür ilk bakışta.
Peki nedir bu kavramın verdiği mutluluk ve ne kadar doğrudur.
Öyle ya iki kıçı kırık kelimenin yan yana gelmesiyle açıklanabilir miydi? toplumu bu kadar etkisi altına alabilen kavram. Sokrates'e göre ruh güzelliğidir asıl insanda tecelli eden. Çünkü bana göre de güzellik sadece bir açıdan incelenemez. İnsanda güzellik Kombindir. Herbiri diğerinin tamamlayıcısıdır. Sanatsal güzellik yanında aklın olgunluğa eriştiği ve ahlakın da olgunlaşıp dengeye ulaştığı insandır, güzel olan.

Aslı Birer