© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Kulak ver müziği seversin bilirim
Hayat karmaşık olabilir Elisa her düğüm çözülüyor bak. Sen de vazgeçme tut bir ucundan hayatı. Bırakma yaşarken altını üstüne getir ama bırakma sakın!
Aşk 'a serzeniş
Elisanın Günlüğü
Sonra dedim ki; masallar uzak diyarlarda ki prens ve prensesi anlatıyordu. Mutluluk, yakınlaştıkça uzaklaşır. Hayatın ters çaba kuralını kulağımıza üflemişler doğarken. Ve ağlarken güldüren, gülerken yavaş yavaş öldüren içime aldığım ilk nefestin sen... Hücrelerime işledin, kanıma yürüyorsun, kalbime dolan yine sensin gecelerime, hecelerimin iliklerine işleyen. anka kuşu dile geldi, masaldan bir parça alıntı verdi: koynunda külleri, damarları alev alev kan! Ve dedi ki ; yeniden doğsam yine severim seni ben
VAZGEÇME!!
İnsan'a yolculuk
Elisanın Günlüğü
Açılsın intihar melekleri
Gökyüzü sarsın siyahi tüllerini
Hedonist sanrılar görüyor yıldızlar
Ve ışık doğuyor kalplerine
Dünya 'dan mahşere edilen yolculuklar
Yolun sonun da kendin karşılar seni, kör bekçi
İnsan doğuyor, dünya dönüyor, yaşam sürüyor
Ve bir ipin ucun da gökyüzünden dünya ya salınan "insan" geliyor.
VAZGEÇME
Ölüm'e methiye
Elisanın Günlüğü
Zamana yenik düşenler şimdi mezarlıkta
Hepsi eşsizdi
Kendi hikayelerin de kahraman
Dünya dönerken, durduracak kadar asiydiler
Bir o kadar savaşçıYaşamın hikayesini kendi hayatlarıyla yazdılar
Şimdiler de sessizliğin sesi kuru gürültü
Asla vazgeçilmeyenlerin yurdu
Herkesin soluklandığı tek durak
Tek düşman vardı savaşların da
Kendilerine çarpan cesetler ordusu
İnsan ölümde yaşar
Ölümle uyanır
Hiçliğin ortasında çalkalanır hırslarıyla
Arzuları arş'a değer
Olduğu an' ın kalbinden uzak
Yaşar gider dünya gailesi boynunu eğerken
Ölüm de uyanır
Ve unutur yaşamak ne imiş
Uyur uyanık iken
Uyanmaz dünyadan giderken
Ve gerçeği ölüme giderken........
Şimdilerde buralar sessiz
Zamandı oysa hayatlarından kayıp giden
Dönmelisin Elisa geri dönüp yazmalısın yeniden beni okuyorsan cevap ver bil ki sen yazmalısın yeniden.
VAZGEÇME!!
Yaşamak, iki gün arası bir şeyler yapmak işte.
Bütündeki güzelliği yaratan, ayrıntılardaki zenginliklerdir.
Adam Smith
Melankoli (Tüzün Gürson çevirisi)
Sakın silmeyin, silmeyin boşuna
Ölümsüz aşkların gözyaşlarını!
Silinmiş, ölgün gözlerle bakınca
Öylesine boş, anlamsızdır dünya.
Dokunmayın, ah! Silmeyin boşuna
Umutsuz aşkların gözyaşlarını!
Çok severim Cem Adrian
Sabahın ayışına, akşamın ay ışığına
Gecenin tenhasına “ yazıyorum”
Rüzgarın telaşına, yağmurun yağışına
İnsanın aşına, “ yazıyorum”
Bana bakışına, yürek yürek akışına
Alev alev yanışına, toprağıma akışına
“Yazıyorum”
İnsanları ayırıcı gerçek ölçüt işte bu aklı nasıl kullandığıdır. Paçalarının arasına hapsolmuş insancıklar diyorum ben onlara. Ve diğerleri. Onlar konuşmaktan korkmazlar belli seviyeleri doğrultusunda edebi dili kullanmasını çok iyi bilir ve basit zekaların yetersiz dilleriyle ancak argoyla ifade edebileceklerini, üstün yetenekleriyle yerle bir edecek kudretli etkiye sahiptirler. Buradan “sevmek ayıplı bir şeydir” çıkarılmasın edebiyle sevmekte asalettir insan İçin. Erkek ya da kadın seçici olup ayırt etmeli sadece. Her şeyde olduğu gibi.
Son söyledikleriniz için teşekkür ederim. Yazmak bazıları için aşktır.