Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Çevremizdeki insanlara bak. Neden acı çektiklerini, neden hep mutluluk arayıp bir türlü bulamadıklarını merak etmiştin. Bir insan şöyle bir durup kendi kendine, benim hiç gerçek anlamda kişisel bir arzum oldu mu, diye sorsa, cevabı hemen bulur. Bütün isteklerinin, çabalarının, rüyalarının, ihtiraslarının hep başka insanlardan gelme bir motivasyon olduğunu görür. Aslında çabaları maddesel zenginlik uğruna bile değildir, elden düşmecinin hayali sayabileceğimiz saygınlık içindir. Bir onay arar. Kendinin olmayan bir onay. Ne o mücadeleden bir keyif alır, ne de başardığı zaman bir sevinç duyar.

Ayn Rand

Bu şiirde anlam arayıp da bulamayanları hayretler içerisinde okudum.

Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla

Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Şaşkın şaire meheldir.

Can Yücel

İnsanlara baktığımda uzun süre anlayamadığım oydu.
Kendi benlikleri yok. Başkalarının içinde yaşıyorlar.

Alissa Zinovievna Rosenbaum

Ayn Rand

Ne büyük kayıp koskoca edebiyat sitesinde bu dahi filozof ve edebiyatçının eserlerine rastlamadım. Umuyorum ki bu günden sonra okuyabiliriz.

Silahlar konuşurken, susarsa öz,
Barış, olur düş, umut da bir söz.
Yerleşirse yüzüne korkulu o göz,
Kırılır mı zincirler? Söyle…
Ah, öyle öyle!


Yok yere kimse ölmesin ve haketmediği biçimde hiç kimsenin görünmez kanatları kırılmasın…

Gün, ah, eder! kekik kokusunu bastıran ayak izlerine…
Aslı Birer

Filizler büyüyor içimde,
kökleri asırlara dayalı bir zeytin ağacı. Gün geçtikçe büyüyüp serpiliyor,
engel olamıyorum
dallanıp budaklanıyorum,
bütün organlarımdan zeytinler sarkıyor siyah, yeşil zeytinler sarkıyor irili ufaklı.
Kusmak istiyorum toprağa her yanı kaplamak bir coğrafyayı örtmek için…

Aslı Birer

Dünya yönünü kötülüğe çevirdi. Hiç olmayacak insanların söz sahibi olmaları tesadüf değil. Herbir tepeye bir cani dikmişler. Sanki bütün tepeler birbirine uzakmış gibi gürünür ama her tepeden yuvarlanan kayalar hep aynı noktayı tahrip eder. Bina temelinden, dünya da temelinden yaralanır.
Aslı Birer

Bir meczupla karşı kayayım ya da iyi bi kurgu. Ama IP diye bir şey var! Bir de savcılık diye bir kurum! Bilmem anlatabildim mi?

İnsandaki çiğliğin kurtarıcısı gibi papatyanın saflığı… Zaman, insan ruhunun aleyhine seyir halinde. İyi ki papatyalar, arı’ cıklar, bebecikler, kuşlar, böcekler, kelebekler var. Unutacaktık belki de yürek denilen şeyin sadece nefes almak olmadığını.

Minik serçenin hayat yudumu
Yaprağına saklanmış
Yüreğini renginden almış
Her nefesinde saklanmış ruhu
Gök yüzlüm, tanem, ay buğu
Can suyum,
Çiğliğe inat, o berrak ruhlu
Sevdalı çiy tanem,
Sevgi kokulum.
Aslı Birer

Umut
Çiy tanesi- Gece, günden koparken gökyüzünün kucağına döneceğim papatyam…

Papatya- yapraklarım seherden yüz çevirmeden gel emi…

Çiy tanesi- buluttan çevirme hiç yüzünü topraktan etme sakın özünü! Dünya döndükçe baharlar bitmez! Her bahar, her seherde yağarım yapraklarına…

Aslı Birer