Kültür Sanat Edebiyat Şiir

"Sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. Sonra belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek..."

Tasavvufun 4 ana kuralı;
- Karşına çıkan kişiler her kimse doğru kişilerdir.(Sorgulama)
- Yaşanmış olan her ne ise sadece yaşanabilecek olandır.(Pişman Olma)
- İçinde başlangıç yapılan her an doğru andır. (Erteleme)
- Bitmiş olan her şey bitmiştir. (Üzülme)

İmkansız hayaller eninde sonunda büyük hayal kırıklıkları doğurur.
Dokuzuncu HARİCİYE KOĞUŞU

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın
başından başlayabilirim.

İsmet Özel

“Arzu, Ötekinin arzusudur.”
Lacan

Aynı karanlık da örtse üstümüzü,
herkes kendi gecesinde izler
başka bir gökyüzü...
Novalis

kibir derler ona, bilirler onu,
imansız kalacak o âsî canı.

kendinden başka kimseyi beğenmez,
yüksek yerde durur aşağı inmez

nice tahta çıkanlar yere düştü,
nice "ben" diyenlere sinek üşüştü

bir gün tevazu kibr’in üstüne at sürdü,
kibir baktı, bir eri bin er gördü.

âsî kibir, hiç bırakmadı işi,
dağ başını tutup geçirdi kışı.

bu sefer tevazu, bir ırmak olup aktı,
belli ki derdi denize varmaktı.

ama ne kadar kuvvetli olsa da pınar,
varamayıp denize, yere sızar.

su akıp başka bir suya karışır,
su suyu bulup denize erişir.
denize kadar ırmak idi adın,

gerisini bırak, denize daldın!
inci muhal değil, deniz olana,

ya altın niye muhal olsun ona?
her bir dalgada bir damar bulasın,
yakut, inci ve mercanlar bulasın.

budur sermaye o bahre dalana,
arı dirlik gerek cevher bulana.
yendi tevazu yüz bin çevik eri,

zaptetti tüm kara ve denizleri.
tevazu edeni define bekler,

yüce yer gözeten derde dert ekler.
tevazuyla varsan meydan senindir,

cevher senden çıkar, maden senindir.

Yunus Emre

JHUMPA LAHIRI 'nin OLDUĞUM YER kitabinin girişi:

Her yer değiştirisimde bir hüzne kapilirim. Anıların, acıların, hazlarin birbirine dolandığı bir yeri ardimda bıraktığım için dertlenmem aslında. Beni sarsan değişimin kendisi ; vazonun içindeki suyun sallanıp bulunması gibi.

Charles Dickens İki Şehrin Hikayesi giriş cümlesi:

“Akıl çağıydı, budalalık çağıydı da. İnanç çağıydı aynı zamanda inkar çağıydı da. Bir taraftan aydınlık bir taraftan karanlık mevsim yaşanıyordu. Umudun baharıydı, yeisin kışı. Her şeyimiz vardı ama hiç bir şeyimiz yoktu. Hepimiz doğruca cennete gidiyorduk ama hepimiz cehenneme de gidiyorduk.”

Tanrım kerem eyle, geceyi atlatalım.
Daha sonra hastalığı.
Daha sonra aşkı.

rainer maria rilke