Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Günün tükendiği bu saatlerde
Tüm doğa canla başla çalışıyor.
Gece vakti bu yıldızlardan inen
Ne acayip bir korkudur kim bilir?

Etkisinde kalmış nice gizemin,
Kaygılı, bir yandan tir tir titriyor,
Karanlıkta, bilinmeyen bir gücün
Gözlerini üstünde hissediyor.

Ne büyük dehşet kendini tanımak!
Kaçışı olmadan, durmadan çalışmak,
Ebediyetin içinde devinen
Varlığın merhametine kalmak!

Bu nasıl kara, zor bir bulmaca
Amaçlar ve çözümler gizleniyor,
Birileri titrerken aşağıda,
Yukarda birileri düş görüyor.

(1888-97)

Fransızca'dan çeviren: Tozan ALKAN

Victor Hugo

her gölgeler karaltılar ve rüzgarın şarkısı nasıl da kalabalığız

acılar daha şiddetli, elemler özlemler pişmanlıklar keşkeler nasılda aceleyle abanır üstüne doğacak güne yakalanmama telaşı ve ihtirasıyla
her şey bir suçlu edasıyla

gecenin sessizliğinde nasıl bir çığlık vardır bilemezsiniz.
nasıl da dolu dizgin akar hayat
herşey nasıl da birazdan günışıyacak acele et telaşındadır

kayıp zaman dans etmeyi çok severim.
kendi iç ritmimin eşliğinde ben hep danseder haldeyim.

müslümanın derdi gece azarmış
gece el ayak çekilip kişi kendiyle kalınca başlar musikinin en trajiği

kimse bu şarkıdan sonra şimdiki zımbırtıları şarkı diye yutturmaya kalkmasın

yahu bz millet olarak neyi nasıl yapacağımızı neye nerede kızacağımıza bir türlü doğru karar veremeyen bir milletizdir.
ne zamandan beridir göbek atıp dans etmek çılgınlar gibi eğlenmek suç oldu
velev ki bu kişi doktor olsun
velev ki üstünde dikkat çeken kırmızı bir elbise olsun
velev ki kamera önünde olsun
eğer bunu yapmak suç ise ya da abesle iştigal ise sizin ev kadınlarınız her gün bu nahoş durumu gözlere sokarcasına gerçekleştiriyor en arsızından
bu gün an itibariyle seda sayan dese ki tabipler birliğini ziyaret edeceğim
üstüne kırmızı elbise giymesine de gerek kalmaksızın ve göbek atmasa da kadının içine düşecek tabipleri saymaya gücümüz yetmez