bulaşıklar lavabonun içinde. sabah temizlerim diye bu saate kadar azimle kirli mutfak tezgahını umursamadan vakit geçirmeye çalıştım. çalıştım çünkü o bir kaç parça kirli tabak giderek büyüdü büyüdü.artık mutfaktan salona doğru irileşerek büyüyen kirli tabaklar vardı. Allahtan,tüm şehri istila etmeden hepsini makineye yerleştirip,ortamı temizledim.
tüm dönemeçlerini, kaç adım sonrasında olduğunu tahmin bile etmeden ezbere engebelerini bildiğim bir yolu defalarca yeniden başladım.yürüdüm yürüdüm. tekrar tekrar.
insanların çok zor değiştiği malum.hatta insanların çoğu değişemez.ne iseler o olarak kalmaya mahkum gibi yaşarlar.bu yüzden başkalarının da değişemeyeceğini düşünürler. halbuki ben değiştim.değişim mümkün.
sürekli bu bakış açısına sahip olmanın aptallıkla alakası var. sorunları görüp düzeltme,zararı hasarı aza indirememe gibi sonuçlarla beraber pozitif bakış açısı hayatın gidişatını pozitif de yapmıyor. yaşam tek düze yaşanmıyor.
bulaşıklar lavabonun içinde. sabah temizlerim diye bu saate kadar azimle kirli mutfak tezgahını umursamadan vakit geçirmeye çalıştım.
çalıştım çünkü o bir kaç parça kirli tabak giderek büyüdü büyüdü.artık mutfaktan salona doğru irileşerek büyüyen kirli tabaklar vardı.
Allahtan,tüm şehri istila etmeden hepsini makineye yerleştirip,ortamı temizledim.
iç dünyamı onarmayı bilmek bana lütfedilenlerden.
kırılganlık ve insanları anlamak her ne kadar kusursuz bir bela gibi içimi sarsa da...
ihtiyaç.
insan en çok kendine konuşur.aslında hep kendine...
başkaları da işitsin telaşı sanırım dışa yazıp çizmek.
bazı tekrarlar unutmamak için yapılıyor.
bazı tekrarlar sevildiğinden.
bazıları elimizde değil olup bitiyor.
bazıları ise tekrarlanmaması için.
tüm dönemeçlerini, kaç adım sonrasında olduğunu tahmin bile etmeden ezbere engebelerini bildiğim bir yolu defalarca yeniden başladım.yürüdüm yürüdüm.
tekrar tekrar.
insanların çok zor değiştiği malum.hatta insanların çoğu değişemez.ne iseler o olarak kalmaya mahkum gibi yaşarlar.bu yüzden başkalarının da değişemeyeceğini düşünürler.
halbuki ben değiştim.değişim mümkün.
Ruhun dinginliği sağlanabilir mi?
sürekli bu bakış açısına sahip olmanın aptallıkla alakası var.
sorunları görüp düzeltme,zararı hasarı aza indirememe gibi sonuçlarla beraber pozitif bakış açısı hayatın gidişatını pozitif de yapmıyor.
yaşam tek düze yaşanmıyor.
her adımımız her anımız kurgu.
özellikle sosyal medyaya kurgulanmadan girilmiyor.