Kültür Sanat Edebiyat Şiir

olmaz ağam olmaz,burası boyacı küpü mü ya...gir gir boyan çık
mademki ağalığa talip oldun,otur oturduğun yerde uslu,uslu aaaaaa...sizde ama...attırıyorsunuz tepemdeki huniyi haaaaaaaaaaaaaaa..:=))

kendi ve evli olduğu erkeğin şerefini ayaklar altına alan kadın demektir,ve sonuçta çoğunlukla ölümle neticelenmektedir..
görüyoruz bu ilişkilerin sonuçlarını,adam daha ayrılmağı hazmedemiyorken,bide ihanet ...memleketimizde bu birnevi ölüme davetiye çıkartmaktır,kadın için..
olmuyor mu bu tarz ilişkiler tabiiki oluyor,ama kaçta kaçı iyi sonla bitiyor ki....
daha günümüzde iki bekarın kaçıp evlenmesini hazmedemiyen topluluklar varken..

benim ortaya attığım iddianın doğru olduğunu burada eski olan herkes hemen hemen bilir..
yani yalanım yok,
ve çok olaylar bazen aleni, bazende gizli yaşanmıştır bu kürsüde...çok örneklerini görsük çokkkkkkkkk..
ama siz iyi tanıyıp emin olduğunuz kişilere neden güvenmiyeceksiniz ki...
haaa kimlikleri hakkında yani...
kişilikleri hakkında bişey diyemem,zira bu konuda en çok yanılan ve hüsrana uğrayan da benim...
meğerse kişiyi kendin gibi görmemek gerekirmiş..

merhabalar,herkesin kürsüsünün cemaati :

bir paşamız vardı ne yazıkki onu kaybettik,umarım yeni ağamızı da öle çabucak kaybetmeyiz...

tekrar farkettim ki : yaşamdaka en zor kazanılan güvenmiş,ama yine üzülerek gördüm ki,
en çabuk kaybedilen de,.. yine güvenmiş...
delinin bir gıdım güveni kalmıştı insan oğluna,,,oda yok artık maalesef....

tövbe,tövbe günahsızım diyen şeytani
ben düm gece rüyamda,coşkun, çağlayan masmavi bir deniz,.. gördümdü...?

YANKI

Küçük kız, babası ile ormanda yürüyüş yaparken, ayağı takılıp yere düşüyor. Can acısıyla “Ahhh” diye bağırınca, ilerideki dağın tepesinden “Ahhh” diye bir ses duyuyor ve küçük kız, dağın tepesinde başka birinin olduğunu sanıp bu kez de “Sen kimsin? ” diye bağırıyor. Aldığı yanıt “Sen kimsin? ” oluyor…

Küçük kız bu yanıta iyice sinirlenip “Sen bir korkaksın! Neden saklanıyorsun? ” diye haykırıyor. Dağdan gelen ses “Sen bir korkaksın! ” diye cevap veriyor……

Sonunda babasına soruyor “Baba ne oluyor böyle? ”
“Dinle ve öğren…” diyor adam, bu kez kendisi dağa doğru “Sana hayranım! ” diye bağırıyor. Gelen cevap “Sana hayranım! ” oluyor. Baba tekrar bağırıyor, “Sen muhteşemsin! ” ve gelen cevap “Sen muhteşemsin! ” oluyor. Küçük kız çok şaşırıyor ama halen ne olduğunu anlayamıyor…

Adam, küçük kızına hayatın sırrını anlatmaya başlıyor…

Buna “Yankı” denir. Ama aslında bu “Yaşam”dır. Yaşam daima sana, senin verdiklerini geri verir. Yaşam, yaptığımız davranışların aynasıdır…

Daha fazla sevgi istediğin zaman daha çok sev!
Daha fazla şefkat istediğinde, daha şefkatli ol!
Saygı istiyorsan, insanlara daha çok saygı duy!

İnsanların sabırlı olmasını istiyorsan, sen de daha sabırlı olmayı öğren.Çünkü yaşam bir tesadüf değil, yaptıklarımızın aynadan bir yansımasıdır…

Hayat sana ancak, senin ona verdiklerini geri verir…
Bunu unutma!

(Alıntı)

:=)))) ha bakınız bu resim biraz daha güzel hiç olmazsa,
ayrıca sözümü kaale alıp resminizi değişrirdiğiniz içinde teşekkürler..

ÇOCUKLAR EVDEN GİDİNCE

Çocuklar bir gün evden giderler… Bir şekilde, bir nedenle, öyle olduğu için, koşullar onu gerektirdiği için giderler. Ama gönlümüzden asla…

Gözlerinde hayata karşı bir heves, omuzlarında ince bir ağırlık, ellerinde uçarı bir telaş…

Kapıyı çekip giderler…

Çocuklar evden gidince, ev de sizden gider biraz, sabah kızaran ekmeğin kokusu, ütünün buharı, bir türlü şekle girmeyen saçlar, kapıdan çıkarken aceleyle öpülen yanaklar gider…

Antrede biriken ayakkabılar, teki kaybolan terlikler, yatağın üstündeki elbise yığınları gider.

Saatler sanki bir yerlerde durmuş gibi olur. Hayatınız hasreti kuşanmış mevsimsiz bir ülkeye benzer bir zaman…

Çocuklar evden gidince;

Ansızın yapılan şakalar, vakitsiz istenen sandviçler, pencere önünde beklediğiniz geceler gider...

Artık kapının önündeki ayak seslerini duymazsınız,

Sokaktan geçen simitçiye seslenen kimse yoktur.

Arka odadan yükselen müzik sesi, banyodaki parfüm kokusu, ortasından sıkılmış dişmacunları anılarınızda kalır.

Mutfak masası çoktan unutmuştur sıcacık ve neşeli sohbetleri.

Fırında patatesin tadı eskisi gibi değildir artık,

Kareli yatak örtüsünde izi kalmıştır aşk acısıyla dökülen genç gözyaşlarının…

Çocuklar evden gidince ;

“Annem duymasın”lar, “Babamı idare et”ler “Ben zaten biliyorum”lar, “Beni çocuk muyum?”lar, “Beni anlamıyorsunuz!”lar, “Amma meraklısınız”lar … El ele tutuşup hep birlikte giderler...

Onlar olmadığı zaman da “ben ne giyeceğim”ler “arkadaşımda kalacağım”lar, “arkadaşlarımla çıkıyorum”lar peşi sıra ortalıktan kaybolurlar..

Çocuklar bir gün evden giderler;

Giderken yüreğinizin bir parçasını da yanlarında götürürler…

Onda kalan parçada sizden o kadar çok şey vardır ki,

Onlar bunu bilirler,

Aldıkları her kararda, yaşadıkları her yol ayrımında, her sevinçlerinde ve her acılarında

Fark ederler bu eşsiz bilgiyi,

Yeter ki onların yaşam pınarlarına hayat veren kaynağın suyu berrak, hikmeti bol olsun.

Yeter ki sizden doğup hayatın içine akan bu pınar ırmak olsun, nehir olsun ve en doğru yönü bulsun...

Evet çocuklar bir gün giderler,

Ama gelecekleri yolu da asla unutmazlar.

(alıntı)

merhaba herkesin kürsüsünün cenaati İ

Türklüğün bu en büyük ve nuhteşem bayramı cümlemize kutlu ola

yahu niye unutuyorum ki ben buraya uğramayı,