Bir güvercin salın mezarımın başından Ruhum gibi göklerde süzülsün de gitsin Bir yudum su dökün yarimin göz yaşından Dökünde toprağımda kırmızı güller bitsin
Ağlayıp yas tutmayın n'olursunuz arkamdan Kefenime cep dikin eski, yırtık hırkamdan Koyun yarin resmini o cebime gizlice İnanın ben bakarım orda bile bıkmadan
bazen değersizlesiyor insan Hatta en sevdiklerin bile Can tenden ayrılır gibi Sonra kendine bile yabancı oluyorsun Ve Bütün acılar toprak oluyor . Güray ilham
Uzun zaman boyunca emek verdiğim şeyi beş saniyede yerle bir edebilirim. Ölüm de böyle acımasız. Ama korkulacak bir şey değil. Dünyaya gelmek kadar doğal bir şey. Belki biraz affallar ruhlarımız bilemem. Dünyaya geldiğimizde yalnızdık ve korkuyorduk. Tanımıyorduk çünkü hiçkimseyi ve hiçbir şeyi. Düşe kalka büyüdük düşe kalka yürüdük ama sonunda çoğunluğumuz uyum sağladık. Belki de ölümden sonra da ağlarız yine. Düşeriz kalkarız. Ama sonunda alışırız hepimiz. Bir de dünyaya geldiğimizde olduğu gibi dünyadan giderken de yalnız olacağız. Yalnizlik korkutmasın. Hayat acısız ölümler versin herkese. Öykü güzel sonuçlansın.
Gözyaşlarımı yağmur damlalarına benzetirdim çok bulutlu gecelerde, yüreğim ise cehennem benzeriydi benim için. Her damla düştüğünde yüreğime serinleyecek ve sonunda sönecek sanırdım. Meğer bu yangının sönmesi toprak atılmasıyla olacakmış bilemedim. Ölmeye derin hasretle...
insan, hayvan bitki gibi herhangi bir canlının yaşamının tam ve kesin bir biçimde sona ermesi birde yaşayan ölüler var ben gibi yine allah herkese sıralı ölüm versin
Doğum nasıl normal ise ölüm de o kadar normaldir. Ana rahmindeki bir cenine Dünya denen bir yer var, orada yaşamaya dünya hayatı deniyor deseniz sizi anlamakta zorluk çekecektir.Aynı şekilde bir de gerçek alem vardır ona da ahiret denir deseniz mantığı devreye sokacak ve her şeyin bir sonu varsa dünyanın da bir sonu olacaktır diyerek daha orayı görmeden ahirete inanacaktır
Önce için geçiyor,nefesin sıklaşırken pıt diye kalp duruyor,ilk anlar etraf karışık hem bulunduğun yer hem gittiğin yerden sesler var,yanındaliler sevdiklerinse evvah ki eyvah.karanlığın ardından bir ışık görünüyor ve çok kalabalık,bakın kim geldi diyorlar ,süper bir durum.sonra yanlışlıkla yolu şaşırdığını anlayıp geri gönderiliyorsun.aslında ölüm zor değil ecelin geldiğinde son nefesini verirken boğazın çok acıyor endoskopinin biraz daha ağırı, yani korkacak birşey yok
Bir güvercin salın mezarımın başından
Ruhum gibi göklerde süzülsün de gitsin
Bir yudum su dökün yarimin göz yaşından
Dökünde toprağımda kırmızı güller bitsin
Ağlayıp yas tutmayın n'olursunuz arkamdan
Kefenime cep dikin eski, yırtık hırkamdan
Koyun yarin resmini o cebime gizlice
İnanın ben bakarım orda bile bıkmadan
ÖLÜM
Vefat haberinde çok üzülürüm
Her vefat edenle bende ölürüm
Başımın üstünde hayat ve ölüm
Gözlerden yaş olup hep süzülürüm.
Yaşamakta güzel güzel ölmekte
Kimbilir ölenler o an gülmekte
Ölenin yerine bir can gelmekte
Ölüme sözümdür hoş geldin gülüm.
Ölüm yokluk değil yeni bir hayat
Azrail sunuyor şerbetten bir tat
Müminler kavuşur ; Cennette rahat
Öldüğüm günümdür en rahat günüm.
Abdullah Kaya Amasyalı
Ölüm "mutlaktır."
Azrail in işini yapmasıdır ölüm...
bazen değersizlesiyor insan
Hatta en sevdiklerin bile
Can tenden ayrılır gibi
Sonra kendine bile yabancı oluyorsun
Ve Bütün acılar toprak oluyor
.
Güray ilham
"Har"dan kurtulup "Yâr"e kavuşmaktır.
Uzun zaman boyunca emek verdiğim şeyi beş saniyede yerle bir edebilirim. Ölüm de böyle acımasız. Ama korkulacak bir şey değil. Dünyaya gelmek kadar doğal bir şey. Belki biraz affallar ruhlarımız bilemem. Dünyaya geldiğimizde yalnızdık ve korkuyorduk. Tanımıyorduk çünkü hiçkimseyi ve hiçbir şeyi. Düşe kalka büyüdük düşe kalka yürüdük ama sonunda çoğunluğumuz uyum sağladık. Belki de ölümden sonra da ağlarız yine. Düşeriz kalkarız. Ama sonunda alışırız hepimiz. Bir de dünyaya geldiğimizde olduğu gibi dünyadan giderken de yalnız olacağız. Yalnizlik korkutmasın. Hayat acısız ölümler versin herkese. Öykü güzel sonuçlansın.
hayatın sonu
Ruhun semahi nakışlarla yükselişidir. Bedenin ise tahtadan saraylarda ağırlanışı...
Mahşeri sessizlik ve üşümek...
Unutulmak... İnsanlar unutulunca ölür.
Gözyaşlarımı yağmur damlalarına benzetirdim çok bulutlu gecelerde, yüreğim ise cehennem benzeriydi benim için. Her damla düştüğünde yüreğime serinleyecek ve sonunda sönecek sanırdım. Meğer bu yangının sönmesi toprak atılmasıyla olacakmış bilemedim. Ölmeye derin hasretle...
Mutlak Kurtuluştur.
Benden, senden, bizden...
Ruhumun kandiline yağ dökün vicdansız matemciler :)))
Yuhanna 11/26 Yaşayan ve bana iman eden asla ölmeyecek.
Ankebût 57 Her can ölümü tadacaktır.
insan, hayvan bitki gibi herhangi bir canlının yaşamının tam ve kesin bir biçimde sona ermesi birde yaşayan ölüler var ben gibi yine allah herkese sıralı ölüm versin
Doğum nasıl normal ise ölüm de o kadar normaldir. Ana rahmindeki bir cenine Dünya denen bir yer var, orada yaşamaya dünya hayatı deniyor deseniz sizi anlamakta zorluk çekecektir.Aynı şekilde bir de gerçek alem vardır ona da ahiret denir deseniz mantığı devreye sokacak ve her şeyin bir sonu varsa dünyanın da bir sonu olacaktır diyerek daha orayı görmeden ahirete inanacaktır
her insan ölecek yaştadır. doğdun mu bir kere olum kaçınılmaz
Yalan dünyanın kaçınılmaz gerçeği
dünyadaki en acı ama, gerçeğim ta kendisi...
Kurtuluş, asıl vatana yolculuk, Sevgiliye kavuşmak!
karanlık; belki daha da aydınlık
Dünyadan kovulmaktır
Cennet annelerin ayakları altında süper anne şiir. antoljideki şiirin vidosu
ölüm gelmiş cihane baş ağrısı bahane.
İnsan ölümle karşı karşıya kalmadıkça hayatın ne kadar güzel olduğunu anlayamaz.
Sabit somut.
ÖLÜM; Mahşere kadar sürecek olan ayrılığın adıdır. Cahit KARAÇ
Ölüm; Mahşere kadar sürecek olan, en büyük / en uzun ayrılığın adıdır. Burada bize ağır gelen ölüm değil, ayrılıktır.
Ölümü unutmayanlar, sevecen ve barışçıl-dırlar.
Önce için geçiyor,nefesin sıklaşırken pıt diye kalp duruyor,ilk anlar etraf karışık hem bulunduğun yer hem gittiğin yerden sesler var,yanındaliler sevdiklerinse evvah ki eyvah.karanlığın ardından bir ışık görünüyor ve çok kalabalık,bakın kim geldi diyorlar ,süper bir durum.sonra yanlışlıkla yolu şaşırdığını anlayıp geri gönderiliyorsun.aslında ölüm zor değil ecelin geldiğinde son nefesini verirken boğazın çok acıyor endoskopinin biraz daha ağırı, yani korkacak birşey yok