Ölüme nişanlıydım dünyaya geldiğimde annem babam mutlu bende göz yaşı büyüdüm çocuk oldum, arkadaşlar buldum bilirsiniz ilk çocukluk telaşı ateşten sözlerim var söylesem seni yakar ya sussam saklı tutsam beni yaralar buğulanmış camlara yazılmış gizli laflar sordum kendime nereye kadar
Ölüm bana,dogumdan itibaren insanlarin yasadiklarini bir kitap seklinde yorumlamayi ve okul bitiiginde bu kitabi kapatmayi hatirlatiyor. Ölum,den korkmamayi ögrenmek icin, hazirlikli olmak gerek. Her insan,nin yasam denilen dönemecte bir son verme suresinin oldugunu,cevremizdeki ölumlerle bire bir sahit oluyoruz.Madem er veya gec bu olay vuuku bulacak ise neden hazirlikli olmak icin gayret etmiyoruz? ? Allah insani,en guzel sekilde ve mukemmel yaratti.O na,diger varliklardan,akil nimetiyle ustunluk verdi ve ayni zamanda bu özelliginden dolayi agir bir sorumlulukta. Allah,Dunya, hayatinin Müminler icin bir aci,inanmayanlar icinse bir cennet oldugunu ifade etmistir. Gerci,her ne kadar inanmayanlar icin cennet oldugu ifade edilmis olsa bile aslinda,degil.Insanlar su veya bu sekilde bir arayis icerisindeler. Insan, kendi nefsinin kölesi degil,ancak efendisi oldugu zaman gercek mutluluga kavusmus olacaktir ve o zaman ölumde aci vermeyecektir. Hayati okumak derler buna.
soğuk buz gibi..sevdiğimin yokluğu artık hiç ona dokunamayacak olmam...seni özleyeceğim...ölüm sonsuz huzur olsun sana...ben seni yaşatacağım...ve birgün elbet hepimiz yine bir arada olacağız..biliyorum şimdi bizi bekliyorsun orada...ve tabiki biliyorum biz bir süreliğine ayrıyız..sen hala güzel bir kadınsın..
1-istek ölüm ve tedirginlik ölüm bazen insanin zor durumda kaldigi zaman istedigi rahatliktir.ne gariptirki insan o rahatligi bir yandan isterken,ölürken hicbirseyi göremicegi hatirlamiyacagi icin bir korku vardir. 2-ecel bu ölüm ise insan oglunun alin yazisidir ve iradesine bagli degildir hic bir zaman
sonuc:ben keske hic dogmamis olsaydim cünkü bir yandan ölmek bir yandanda yasamak istiyorum
ölüm, yaşadığımızı en iyi şekilde kanıtlayan ve her gün her anımızı yaşamak için mücadele ettiğimiz bundan dolayı önem taşıyan ölümsüz bir şeydir.ölümsüzlük olabilmesi için ölümü öldürmek gerekir. yani genede kurtuluş yolu ölümdür.
'Ölüm ve yaşam, birbirlerini bütünleyen karşıtlılardır. Ölüm ve yaşam, zaman ve mekan ayrımına tutsak olan bizlerin ancak sezgiyle görebileceğimiz varlığın yarımlarıdır. Doğum öncesi dünyada yaşam ve ölüm tek bir bütündüler; bizimkinde karşı karşıya gelirler; öteki dünyada yeniden birleşirler.'
'Yaşam inancı, gerçekten derin ve bütüncül ise, aynı zamanda ölüm inancıdır. Çünkü bu ikisi birbirinden ayrılamaz. Ölümü yadsıyan uygarlık, kendi yaşamın da karşısında bulur.'
'Çağdaş dünyadaki her şey ölüm günü sanki yokmuş gibi işler. Kimse ona önem vermez ölüm her yerde bastırılır: siyasal demeçlerde, reklamlardaki ahlak ve törenlerimizle ilgili yayınlarda; hastaneler, eczaneler ve spor kulüplerince bize sunulan indirimli sağlık ve mutluluk programlarında ölümün adı anılmaz. Oysa neye el atsak orada ölüm buluruz. Ve de bir aşama olmaktan vazgeçen ölüm, kendisine sunulan hiç bir şeyle doymayan kocaman obur bir kursak olarak çıkar karşımıza.'
'Ölüm, yaşam sahnesindeki rol kesme, hava atma çabalarımızın pek işe yaramadığını gösteren aynadır. Eylem, unutkanlık, hüzün ve umulardan oluşan karmaşık yaşam süreci içindeki insanın ölümünü - bir anlam ya da açıklama olarak değil de- salt bir son olrarak görürüz. '
Ve hep yeni bir yaşamdır bizi sevindiren,ama sona erdiğinde ki bu kaçınılmazdır,yinede kabullenmeyiz kabul etmekten başka bir çare olmamasına rağmen.Ölümün bana anlattığı ve hatırlattığı şey:YAKIN OLMASINA RAĞMEN UZAK GÖRDÜĞÜMÜZ GERÇEK......
Ölüme nişanlıydım dünyaya geldiğimde
annem babam mutlu bende göz yaşı
büyüdüm çocuk oldum, arkadaşlar buldum
bilirsiniz ilk çocukluk telaşı
ateşten sözlerim var söylesem seni yakar
ya sussam saklı tutsam beni yaralar
buğulanmış camlara yazılmış gizli laflar
sordum kendime nereye kadar
Ölüm bana,dogumdan itibaren insanlarin yasadiklarini bir kitap seklinde yorumlamayi ve okul bitiiginde bu kitabi kapatmayi hatirlatiyor.
Ölum,den korkmamayi ögrenmek icin, hazirlikli olmak gerek.
Her insan,nin yasam denilen dönemecte bir son verme suresinin oldugunu,cevremizdeki ölumlerle bire bir sahit oluyoruz.Madem er veya gec bu olay vuuku bulacak ise neden hazirlikli olmak icin gayret etmiyoruz? ?
Allah insani,en guzel sekilde ve mukemmel yaratti.O na,diger varliklardan,akil nimetiyle ustunluk verdi ve ayni zamanda bu özelliginden dolayi agir bir sorumlulukta.
Allah,Dunya, hayatinin Müminler icin bir aci,inanmayanlar icinse bir cennet oldugunu ifade etmistir.
Gerci,her ne kadar inanmayanlar icin cennet oldugu ifade edilmis olsa bile aslinda,degil.Insanlar su veya bu sekilde bir arayis icerisindeler.
Insan, kendi nefsinin kölesi degil,ancak efendisi oldugu zaman gercek mutluluga kavusmus olacaktir ve o zaman ölumde aci vermeyecektir.
Hayati okumak derler buna.
karanlıkveyalnızlık.iyi ki var,yoksa acımasızlıkların ulaşacağı boyutu düşünemıyorum.
soğuk buz gibi..sevdiğimin yokluğu artık hiç ona dokunamayacak olmam...seni özleyeceğim...ölüm sonsuz huzur olsun sana...ben seni yaşatacağım...ve birgün elbet hepimiz yine bir arada olacağız..biliyorum şimdi bizi bekliyorsun orada...ve tabiki biliyorum biz bir süreliğine ayrıyız..sen hala güzel bir kadınsın..
1-istek ölüm ve tedirginlik
ölüm bazen insanin zor durumda kaldigi zaman istedigi rahatliktir.ne gariptirki insan o rahatligi bir yandan isterken,ölürken hicbirseyi göremicegi hatirlamiyacagi icin bir korku vardir.
2-ecel
bu ölüm ise insan oglunun alin yazisidir ve iradesine bagli degildir hic bir zaman
sonuc:ben keske hic dogmamis olsaydim cünkü bir yandan ölmek bir yandanda yasamak istiyorum
Hiç yaşamayacakmışız gibi gelen,herşeyin sonu değil,herşeyin başlangıcı olan an..
böcekler tarafından etimizin lime lime edilecek olması ya da nihayet bir işe yarayacağız.(böcekleri beslicez ya.)
ölüm insanı en çok korkutan ancak enkaçınılmaz son
bir başka açıdan yeniden dirilmenin kapısı yahut aşıkların vuslatı
ölen hayvan imiş aşıklar ölmez
bir baslangıctır
ölüm fani dünyadan imtihani ve vadenin son bulmasi ve gercek sonsuz hayata baslamaktir
artık umut edecek birşey bulamamak...
ben şahsen bi çok zombi gördüm çevremde
ölürken ne düşünülür...
ölüm, yaşadığımızı en iyi şekilde kanıtlayan ve her gün her anımızı yaşamak için mücadele ettiğimiz bundan dolayı önem taşıyan ölümsüz bir şeydir.ölümsüzlük olabilmesi için ölümü öldürmek gerekir. yani genede kurtuluş yolu ölümdür.
yaşamın bize anlattığı tek gerçek..
ışığın söndüğü gündür.
ölüm, irademiz dışında bitmek isteyen, gerekli yalnızlığın çaresizlik halidir. Sarı Leke
kurtuluş
bayramlarda dolar mezarlıklar...
bayram anlamlanır mı anlam kaybına mı uğrar(?) -> çözümsüz.
İnsan yaşamında 2 uç nokta vardır bence:Doğum ve ölüm...Ve ölüm de doğmak gibi normal karşılanması gerekilen bir durum bence...
belki benim mutluluğumdur! ! ! ! belki orda beni arkamdan wurmayacak kişiler wardır! ! ! ! wardır değil mi? artık dayanamıyorum.....
bir gün gelecek ve kollarıyla saracak kaçışı olmayan...
tek gerçek...
'Ölüm ve yaşam, birbirlerini bütünleyen karşıtlılardır. Ölüm ve yaşam, zaman ve mekan ayrımına tutsak olan bizlerin ancak sezgiyle görebileceğimiz varlığın yarımlarıdır. Doğum öncesi dünyada yaşam ve ölüm tek bir bütündüler; bizimkinde karşı karşıya gelirler; öteki dünyada yeniden birleşirler.'
Octavio Paz/ Yalnızlık Dolambacı
'Yaşam inancı, gerçekten derin ve bütüncül ise, aynı zamanda ölüm inancıdır. Çünkü bu ikisi birbirinden ayrılamaz. Ölümü yadsıyan uygarlık, kendi yaşamın da karşısında bulur.'
Octavio Paz / Yalnızlık Dolambacı
'Çağdaş dünyadaki her şey ölüm günü sanki yokmuş gibi işler. Kimse ona önem vermez ölüm her yerde bastırılır: siyasal demeçlerde, reklamlardaki ahlak ve törenlerimizle ilgili yayınlarda; hastaneler, eczaneler ve spor kulüplerince bize sunulan indirimli sağlık ve mutluluk programlarında ölümün adı anılmaz. Oysa neye el atsak orada ölüm buluruz. Ve de bir aşama olmaktan vazgeçen ölüm, kendisine sunulan hiç bir şeyle doymayan kocaman obur bir kursak olarak çıkar karşımıza.'
Octavio Paz / Yalnızlık Dolambacı
yaşam ancak ölümle anlam kazanıyor,iyi ki var,yoksa hayat bu kadar benzersiz ve eşsiz olabilir miydi?
'Ölüm, yaşam sahnesindeki rol kesme, hava atma çabalarımızın pek işe yaramadığını gösteren aynadır. Eylem, unutkanlık, hüzün ve umulardan oluşan karmaşık yaşam süreci içindeki insanın ölümünü - bir anlam ya da açıklama olarak değil de- salt bir son olrarak görürüz. '
Octavio Paz/ Yalnızlık Dolambacı
Buraya Ait Değilim. Ölümü Yaşasamda Görsem. Belki Oraya Aitimdir? !
sonsuzluığun başlangıcı
yeni bir yaşam belkide
herkesin bigün tadacağı son
Ve hep yeni bir yaşamdır bizi sevindiren,ama sona erdiğinde ki bu kaçınılmazdır,yinede kabullenmeyiz kabul etmekten başka bir çare olmamasına rağmen.Ölümün bana anlattığı ve hatırlattığı şey:YAKIN OLMASINA RAĞMEN UZAK GÖRDÜĞÜMÜZ GERÇEK......