© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
birlikte yaşamakta en çok zorlandığım insanlar...
ama ne var?
saygı duyuyorum :)))
inançsız kişiler...
inanclariyla sorunlari olanlarin satastiklari kisiler
yoktan var olma olayına ne gibi bi yanıt veriyolar en çok onu merak etmişimdir...
Sen ve benden farkı yok...
Bkz:İnsan..
Kendilerini hiçbir yere ait hissetmeyen, iki arada kalmış, 'ben' liklerinden sıyrılamamış, iman ve inanç eksikliği enfeksiyonu yaşayanlar..
N.Fazıl Kısakürek,vapurla Kadıköy’ e geçerken, yanına biri yaklaşıp:
-Üstad, diye sormuş. Peygamberlere ne diye gerek duyuldu?
Biz yolumuzu bulabilirdik.
Necip Fazıl, okuduğu kitaptan başını kaldırmadan:
-Ne diye vapura bindin ki, cevabını vermiş.
Yüzerek karşıya geçebilirdin.
esfeli safilin
Ateist benim için bişey çağrıştırmıyor çünkü o güzel aklımı bunun gibi küçük şeylerle yoramam yok bilimmiş yok kıl yok tüy bazı insanların ateist olmasının tek sebebi farklı olma arzusu,herkes beni özel görsün düşüncesi.Onlara soruyorum acaba bilim onlara öldükten sonra ne kadar yardım edecek.Şimdiden acıyorum sadece kolaya kaçıyolar başka birşey değil.Zavallı varlıklar şimdiden çıtır çıtır yanış seslerini duyuyorum.Acımaktan başka daha napalım.İki üçtane lafı süslüyolar üslüyolar sonra bilimden bahsediyolar.Laf karmaşası içinde birşeyler yaptıklarını sanıyolar.Aman kimse o mallara inanmasın öyle yaşayıp gitsinelr huzur ve ferah içinde ne olsa bu son huzurları olacak
Sonsuz saygı duyduğumuz insanlar...
İnananlardan daha çok Allah'tan bahseden kişiler...
peki Allah varsa...3 yaşında bir bebeğin günahı neydi de diabetik oldu?
sorusunu soran ilk kişiydi...
cevapsa...
çok zordu...
bana din öğretilirken fikrim sorulmadı,
dil öğretilirken fikrim sorulmadı,
ahlak öğretilirken,neyin doğru neyin yanlış,
neyin 'cıss' yaptığı öğretilirken fikrim sorulmadı...
bla bla bla....
Tanrının olmadığını anlayacak kadar zeki, ALLAH'ı tanrıdan ayıramayarak talihsizliklerin en büyüklerinden birine düçar olmuş insan topluluğu...
Cahillik.Dünya malina düskün olmak...
Ben ateistim diyenlerin,Tanrıya inanmadıkları konusuna ben şahsen şlüphe ile yaklaşıyorum
Bir şeyleri bahane edip,Tanrıya inat yapıyorlar,güç gösterisinde bulunmaya çalışıyorlar
Ama sadece kendilerini kandırıyorlar
Kendisini inkara şartlamış...
Düşen uçakta ateist olmaz.Allah (c.c.) insanları ve bütün herşeyi bir araya toplayıp Elestubirabbikum (ben sizin rabbiniz değilmiyim) diye sorduğu zaman kaalu (cevaben) canlı cansız her şey -bela (evet sen bizim rabbimizsin.) ve herşeyin ruhu o Elestubirabbikum sorusunu sorana aşık oldu Allah (c.c.) kalplere aşkını Kaalu Bela da yerleştirdi.Şimdi kalp onu arıyor.Kimisi bu arayışını putlarla tatmin ediyor onlara kurbanlar kesiyor.insan kurban ediyor.kimisi güneşe tapıyor.kimisi ateşe tapıyor.bunlar manyakmı neden bunu yapıyorlar.hayır manyak falan değiller ne yaparsa yapsın o içindeki arayışa engel olamaz.kalp alemlerin rabbini arıyor.İşte işte kalbimizi mutmain etmemiz içinde Allah Azze ve Celle bize ismini zikr etmeyi tavsiye ediyor.kişi her ne kadar ben ateistim desede kalbi her zaman kendinden yüce bir varlığı arıyor buna kimse engel olamaz kalp arıyor çünkü işte bu bazı insanlarda zorda kaldığı durumlarda ortaya çıkıyor ateistler gibi.
He who hasitates is lost
akıllı köprü arayıncaya kadar deli dereyi geçer.
He that seeks finds
arayan mevlasını da bulur, belasını da.
yok a takan..
Allahın yokluğunu ispat edemeyen, ama inanmayıda göze alamayan kişidir. Atesitler içinde ılımlı olanlara diyeceğim birşey yoktur, oturur konuşur muhabbet ederiz, ama içlerinde birde yobaz bir azınlık varki, bunlar neyi tartıştığını bilmeden, konuşur dururlar, ama yine biryere varamazlar....
Hep beraber onlara dua edelim.
Netice olarak, atesitlerin cevap veremedikleri ve çelişkilerle dolu yaklaşımları...
“Elbette insanları etkiledim, bu yüzden vermiş olabileceğim büyük zararı gidermek istiyorum ve bunun için çaba göstereceğim”. (Antony Flew)
81 yaşındaki İngiliz felsefe profesörü Flew, 15 yaşında ateist olmayı seçmiş ve adını akademik alanda ilk olarak, 1950 yılında yayınladığı bir makaleyle duyurmuştu. Sonraki 54 yıllık sürede, eğitim vermekte olduğu Oxford, Aberdeen, Keele ve Reading Üniversiteleri ile ziyaret için bulunduğu çok sayıda Amerikan ve Kanada üniversitesinde, tartışmalarda, kitap, ders ve makalelerde ateizmi savundu. Ancak Flew, geçtiğimiz günlerde, bu yanılgısını terk ettiğini ve evrenin yaratılmış olduğunu kabul ettiğini açıkladı.
Bu köklü karar değişikliğinde etkili olan şey, modern bilimin yaratılış hakkında ortaya koyduğu açık ve kesin kanıtlar. Flew, yaşamın bilgiye dayalı kompleksliği karşısında, hayatın gerçek kökeninin bilinçli tasarım olduğunu gördü ve 66 yıl boyunca savunduğu ateizmin, çökmüş bir felsefe olduğunu kabul etti.
Flew, bu inanç değişikliğinin temelinde yatan bilimsel sebepleri şu sözlerle açıklıyordu:
'Biyologların DNA araştırmaları, yaşam için gerekli düzenlemelerin neredeyse inanılmaz olan kompleksliğini ortaya koyarak, yaşamın temelinde bilinç bulunmuş olması gerektiğini gösterdi”. (1) “Artık, üreyebilen o ilk hücrenin naturalist evrime dayali bir açıklamasını oluşturmayı düşünmeye başlamak bile aşırı derecede zor bir hal almıştır'(2) . “İlk canlının cansız maddeden evrimleştiği ve olağanüstü kompleks bir canlıya dönüştüğü iddiasının hiçbir geçerliliği olmadığına, kesin bir şekilde kanaat getirdim”. (3)
1- Richard N. Ostling, “Lifelong atheist changes mind about divine creator”, The Washington Times, http://washingtontimes.com/national/20041209-113212-2782r.htm
2- Antony Flew’ün Philosophy Now dergisinin Ağustos-Eylül sayısına mektubu; http://www.philosophynow.org/issue47/47flew.htm
3- Stuart Wavell and Will Iredale, “Sorry, says atheist-in-chief, I do believe in God after all,” The Sunday Times, 12 Aralık 2004, http://www.timesonline.co.uk/article/0,,2087-1400368,00.html
Varligi isbat etmek kolay yoklugu isbat etmek ise pek bir zordur. Kainatta var olmayan tek sey tesadüftür. Kainatta tanri yoktur demek icin bütün kainati gezmek lazim gelir ki bu insan ömrüne sigmaz. Halbuki varligini isbat etmek icin gözünün gördügü ilk sey yeterlidir.
İste ateist bu müşkilat ve imkansizlik icinde yokluga karar vermis bir bicaredir. Eger boyle olmasa idi hic bir insan ateizme karar verdikten sonra dusuncesinden vazgecmez idi. Demek onlarin rehber edindikleri bilim bu konuda yok demiyor.
Hic bir sey icin gec degil ve gec degil bir sey icin hic bir sey! !
İnsanların ateist ile din düşmanı arasında ki farkı önemsememeleri gerçekten çok üzücü, hele hele müslüman kardeşlerimin ateist diye genelleme yapmaları... Bu vucud ruhun arabası ise egolar son hız gaza basıyor, fakat Hz. Ali değil miydi egosuna yenilmemek için düşmanı yüzüne tükürse bile kılıcını kaldırmayan...
Vur dedik öldürmeyin kardeşler, kendimi bilmesem bunu demezdim. Sahabeleri hatırlayın sahabeleri, hepsi sonradan müslüman olmadır, bazıları dinimizin düşmanı bile olmuşlardı...
Boşlukta kalmış insanlar dünya da göremedikleri adaleti arayıp dururlar, isyanları, tepkileri, nefretleri hepsi olan adaletsizliklere karşı...Ne düşmanlar ne kardeş, ne gerek var düşman yapmaya o zaman, bırakın serseri kurşunu gibi etrafı suçlasınlar... Ne gerek var karşımıza almaya... ilgi ve şevkat bekliyor bu insanlar... Ne gerek var yutamıyacakları lokmaları vermeye, ne gerek var geçecekleri kapıları kapatmaya...
Bu kapının bekçileri biz değiliz, bu kapı herkese açık, herkese, Allah'ın askerlere ihtiyacı yoktur ve kimse giremez kulla O'nun arasına... Bizler kendi namusumuzu korumakla yükümlüyüz, bir zaman gelecek kardeşimiz bizi öldürmek için el kaldırdığında ahireti kabul edip elimizi kaldırmıyacağız, zamanı gelecek tüm mallarımızdan, sevdiklerimizden koparılacağız, acılar, işkenceler, zorluklar göreceğiz ama hakkını vermezsek boşa geçen hayat bizim olur. Allah canlarımızı müslüman olarak alsın...
Yok olma isteğinin saldırganlaştıran ağırlığı.
Her inanan insan, aynı seviyede bir iman ve İslâm kahramanı olmasa da, her fert için inanma hissinin ne kadar önemli olduğu açıktır. Bir kere bu his, yaratılışı itibarıyla insanın tabiatında var olan en yüksek değerdir. İnanmayanlar, cismanî ve bedenî zevk u safayla doymaya, tatmin olmaya, daha doğrusu avunmaya çalışsalar da, kendilerini sürekli bir boşlukta hissederler. Boştur onların nazarında bütün zamanlar ve mekânlar, bugünler ve yarınlar.. ruhunda derinden derine böyle bir boşluğu hisseden biri, hezeyana dönüşen hafakanlarını;
Bütün boşluk; zemin boş, âsuman boş, kalb ve vicdan boş;
Tutunmak isterim, bir nokta yok pîş-i nigâhımda. T.F.
şeklinde dile getirir. Küfrün ürperticiliğini ve imanın vadettiği huzuru, itminanı haykıran bir mü'mine gelince:
İmansız olan paslı yürek sînede yüktür. M.A.
der ve kestirir atar. Bu paslı yüreklerin pasını çözmeye karar vermiş bir gönül eri ise: 'Hakikî zevk, elemsiz lezzet, kedersiz sevinç yalnız imanda ve iman hakikatleri dairesindedir; ' öyle ise, 'hayatın zevk ve lezzetini isteyenler, onu imanla hayatlandırmalı, farzları yerine getirmekle bezemeli ve günahlardan uzak durmakla korumalıdırlar; ' zira, 'bir kimse bâkî hayata tam yönelebildiği takdirde, dünyası ne kadar fena ve sıkıntılı da olsa; o, bu dünyayı Cennet'in bir bekleme salonu mahiyetinde gördüğünden her şeyi hoş karşılar, her şeye katlanır ve şükreder.' (Az bir tasarrufla Bediüzzaman'dan) der; reçete mahiyetindeki sözleriyle ufkumuzu aydınlatır ve imanın büyüsünü gönüllerimize duyurur.