Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Zâtı Zâyi 18.05.2026 - 16:46

... ufacık bahçemdeydim,
asma yaprağı toplarken uzaktan seyrettim biraz kendimi..
hiç estetik görünen bir iş değildi bu.. çünkü içimde dolaştım biraz ve asma yaprağına atfen yazılmış tek bir dize gelmedi aklıma..

“Bir rüzgâr esse ellerin fesleğen kokuyor,” diyor şair..
ya da:
“Bir mimoza gibi ürkekti ellerin...”

şairler biliyor olmalılar bu işleri, ellerimi asma yaprağına benzetecek birine ben de şans vermezdim doğrusu..
bir de karanfil dururken, yârin ince kırılganlığını asma yaprağına da benzetemezsin; yersin şamarı çünkü..
üstelik leylak gibi kokmuyor, güller gibi ağlatmıyor da akşam olunca..
papatyanın romantizmi,
menekşenin suskunluğu,
sümbülün melankolisi,
lalenin asaleti..
bir nergisin gölgesi bile ilhâm olmuştu da
yoktu, asma yaprağına yer yoktu yazın dünyasında..

“çünkü” dedim,
“en nihayetinde asma yaprağı bir çiçek değil”
ekşili, acılı bir yemeğin malzemesine tarif yazılır da
neden şiir yazılsın ki yahu?
beklentimin saçmalığına hükmedip
şairlerin haklı olduğuna kendimi ikna etmek üzereydim ki

ama yeşil soğan..
yeşil soğan da çiçek değil ki..
üstelik o yeşil soğan ki,
diş macunu piyasasını en gerekli kılan..

evet, toplumsal bir meselenin imgesi olamadığı için
hakkı yenmiş güzelim bir yaprağa da
yeterince üzüldüğüme göre
mutfağa geçip kendilerini akşam yemeği için
haşlayabilirim artık..

senin de ömrün bir lokmalıkmış be güzelim..

İki Baharın Valsi 03.05.2017 - 22:51

sarmasının anmayacağım..sevmeyen yoktur sanırım ;))

taze asma yaprağını, haşlarken mutfağı dolduran o mayhoş kokusu yok mu?
içimi buram buram doldurdu.
sonrasında yüreciğimden babamın duası koptu.
kimin üzüm bağlarından toplanmışsan bu güzel asma yaprakları
( hay babanın ruhuna rahmet)
babam güzel şeylere böyle dua ederdi..
duada baba kelimesi mecaz..
aslı
(hay atanın ruhuna rahmet)