Nedim Saatcioğlu Şiirleri - Şair Nedim S ...

Ömrüme bir peri sanmıştım seni
Bunca aşk içinden gönlüne düştüm
Yüzüme bakarak arkamdan vurdun
Yıkıldım zannetme sadece düştüm

Yeniden ayağa kalkabilirim

Sen bir bahar dalısın bense hazan mevsimi
Dalımdan yaprakları dökeli yıllar oldu
Dinmedi kemanımda hicaz hüzzam taksimi
Gönlümden nihavent’i sökeli yıllar oldu

Kalbim özlem narıyla yeniden kavrulmadan

Her gece çocukça hayaller kurdum
Zamanın içinde hepsi kayboldu
Saçımda beyazlar çıkmadı ama
İçimde uzayan yollar yoruldu

Maviye kırmızı deyip gülerdim

Sararmış düşlerin sayfalarında
Yıpranmış anılar çığlık atıyor
Ne olur dön de bak kirpiklerime
Yokluğun ömrüme hüzün katıyor

Uzak bir iklimi bekler gibiyim

Yüreğimin tek lalesi
Sensin güzel İstanbul’um
Mutluluğun son kalesi
Sensin güzel İstanbul’um

Rüyaların en güzeli

Bu gece ağlamak istemiyorum
Taş kaleler ördüm duygularıma
Ne senli bir hayal ne de bir anı
Giremez bu gece uykularıma

Senin değil artık duyduğum her ses

Güzelim tatlıyım diye övünme
Sanma ki bu güneş sana doğuyor
Senin değil ki bu parlak yıldızlar
Geceler sensiz de sabah oluyor

Dengeler bozulmaz sen ne dersen de

Gün doğmaz gece olmaz bir andasın
Gül olsan kimse dermez
Bal olsan petek vermez
Aşka düşmeyen anlamaz aşktan

Yürürsün boş caddelerde yalnız başına

Nefes almak imkânsız
Yalnızlık ateşten kor
Bilemezsin sevdiğim
Sensizlik ne kadar zor

Yalnızlığın yolunda

Gittin ya düşlerim sokakta kaldı
Mutluluk gönlümle hiç barışmıyor
Hayaller duygular senden yanayken
Sensizlik tenime hiç yakışmıyor

Bir varmış bir yokmuş diye başladık