Nedim Saatcioğlu Şiirleri - Şair Nedim S ...

Bağlayıp kalbimi bir yelkenliye
Bıraktım ruhumu sonsuz maviye
Hasretle doluyum bir teselliye
Yüklendim hayatı düştüm yollara

Gece gündüz ağlayıp
Seni düşünmüyorum
Her an yorgun sesini
Duymak istemiyorum

Uzatma ellerini

Yeri dar olsa bile
Ağlamaz hiç derdine
Çalar oynar kendine
Eee burası Edirne

Gırnatalar çalıyor

Saçıma karlar yağdı
Ömrüme sarı eylül
Yüzde çizgi çoğaldı
Ağladı kırmızı gül

Ardına bakmadan çıkıp gittin ya
Dudağımda yarım kaldı sözlerim
Her heves içimde eksik kalsa da
Daha beterini gördü gözlerim

Kahroldum adını her andığımda

Hiç övünme ey deniz köpüklerim çok diye
İçimdeki dalgayı bir görsen durulursun
Islatıp eteğimi karışsan ummanıma
Aşk denen bu cennetin suyunda boğulursun

Kimi zaman özlemle vururum kıyılara

İnci denizinde pembe bir mercan
Nefesi okyanus saçları dalga
Yüreğinden bir iz bulacak her can
Gönülden gönüle vuracak damga

İpekten incedir gönlünün tülü

Şimdi tüm sofralar kokundan yoksun
Su bile ağlıyor sen gittin diye
Yatağım kadife uykundan yoksun
Allah’ım bu yaşta bu davet niye

Tadı yok ne dünün ne de gülüşün

Bırakıp gittiğin o günden beri
Hayatım perişan düşler firari
Sıktığın ayrılık kurşunlarıyla
Beni vurduğuna değdi mi bari

Kaç kulaç yol aldın hayat yolunda

Gönül defterimden adını sildim
Artık o buğulu gecem değilsin
Kirpikte başlayan kalbe süzülen
Şiire dökülen hecem değilsin

Sen ki aşk adına en son âdemdin