Neden beni seçti? Şiiri - Muhsin Yener

Bazen insan, hayatına giren bazı insanların neden orada olduğunu açıklayamaz. Mantık susar, sebepler eksik kalır. “Neden beni seçti?” sorusu, cevabını çoğu zaman karşı tarafta değil, kendi içimizde aramamız gereken bir soruya dönüşür.
Belki de mesele seçilmek değildir. Belki de mesele, birinin varlığının sende uyandırdığı o tarifsiz hissin kendisidir. Onu gördüğünde farkında olmadan yüzüne yayılan o gülümseme… İşte belki de asıl cevap orada saklıdır. Çünkü bazı insanlar hayatımıza bir neden için değil, bir his için girer. Ve o his, çoğu zaman kelimelerden daha güçlüdür.
Birinin seni neden seçtiğini bilmemek, aslında bir eksiklik değil; aksine, o bağın hesaplanamaz ve çıkarılamaz kadar saf olduğunun göstergesidir. Çünkü gerçek yakınlıklar, sebeplerle değil, kendiliğinden oluşan duygularla büyür.
Belki o seni, senin bile fark etmediğin bir yönün için seçti. Belki de senin onun hayatındaki karşılığın, kendi içinde bulamadığı bir huzurun yansımasıydı. Ama kesin olan bir şey var: Eğer bir insanın varlığı sende büyüyen bir gülümseme yaratıyorsa, bu zaten başlı başına bir cevaptır.
Her şeyin nedenini bilmek zorunda değiliz. Bazı hikayeler, anlamaktan çok hissetmek içindir.