Uzun zaman önce, uzak diyarlarda...
Kuşaklar koğuşlanmış dalların eteğine,
Pâre pâre dağılıp yüreğe inmişti berd.
Dayadımsa da dilim arının peteğine,
Bal adû-yı denîyken miğfer imiş hem-neberd.
Ben anlamak dilemem, körelttim iştiyâkı.
Hangi çayır koparsam, çar beklesem üç gelir...
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta