Mardin Ömerli doğumlu küçük yaşlarda İzmir'e ailesi ile gelip burada yaşamını sürdüren ve eğitim hayatının bütününü İzmir de geçiren aynı zamanda iş hayatına da İzmir'de başlayan gezmeyi, fotoğraf çekmeyi ve şiir yazmayı seven sizler gibi bir insan evladı.
Gözlerimde korkulu alaca bir kızıl,
Gece basıyor yavaş yavaş şehrime.
Ebedi mi örtecek bu kara perde,
Seni gören mahur gözlerime.
Yalnızlar şehrindeyim ey can,
Zor bir zaman ey insan,
Kurtar bizi ey yaradan.
Çıkıyoruz arşa nerde iman,
Yığılı beton kayıp mekân.
Sislerde kayboldu koca zaman,
Gelip geçen bir güzellik bu,
Ay çiçeği gibi parlıyor yüreğim.
Güneşe bağlıyım özüm gibi,
Varlığın esiri bir güzel bedenim.
Gençliğin coşkusunda deli ruhum,
Emek benim aşım benim,
Bu gözyaşı değil alın terim.
Yaradan verir rızkım benim,
Çalış çalış üç gün dünyam.
Toz duman bu rüya benim,
İnsanlar vardır düşlerde,
İyilikle sevgiyle yaşayan.
Günler vardı yarınlarda,
Güneşli sabahlar gibi.
Yüklerini taşıyanlar vardı,
Baharı cennete tabi tuttuk,
Ateşi cehenneme yorduk.
Güzel olanı bizden bulduk,
El ile mahvolmuşları unuttuk.
Sabır ile şerden uzak olduk,
Damla damla düşüyor gözlerinden,
Misket misket akıyor gözyaşların.
Hüsran mı oldu dersin ağıtların,
Toprakla buluştu tüm haykırışların.
Bekleyişin oldu hep iyi umutların,
Yüklerini atan var mı sırtından,
Derviş oldum kurtuldum desen de.
Taşıdığın hırkan var ey beşer,
Günahlar yanar da hırkan seni yakar.
Sen mayanda taşırsın iyiden kötüyü,
Çanakkale bu ey geçilmez,
Sevda bu toprakta bitmez.
Öyle bir destan ki silinmez
Soluksuz dinlenir söylenilmez.
Nefer nefer gidildi şehadete,
Seraplar görür gözlerim,
Zihnimde karanlıklar var.
Dışarıda ışıltılı hayatlar,
Odamda sağır dilsiz duvarlar.
Özgürlük mü sanıyorsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!