Ecel kapın çaldığında
Can boğaza dayandığında
Azrail göğsüne çöktüğünde
Beni hatırla ahım gelsin aklına
Ruhumu attın cehennem ateşine
Ben kimseyi böyle sevmedim,
Seni sevdiğim gibi.
Ekmek hakkı, tuz hakkı, söz hakkı için
Seni çok sevdim.
Masaldaki Kaf Dağı kadar uzakta bir sevgiydin,
Sana ne çok şey söyleyecektim
Sen dilde sözü kelamı bitirdin
Sensiz gecelerimde gözden yaş döktüm
Sen gözümde yaşı bitirdin
Bir gece bile hayatta sen bensiz kalmadın
Geçer her şey zamanla kalmaz yaralarım
Dilden dökülecek sana bitmez ahlarım
Bedenim sağ olsada ruhumda dinmez yangınlarım
Bu ateşi söndürmeye yetmez gözyaşların
Her sözün hançer oldu, içimi dağladın,
Koyda Kalan
Seninle buluştuğumuz o koy
Sen gittiğinden beri hüzün kokuyor.
Dalgalar kıyıyı unutmuş,
Kuşlar göğü terk etmiş.
Ay saçarken ışıklarını gecenin karanlığına
Yine sen düştün hatırıma
Yaktığım tütün dumanı dolarken gönlümün boş odasına
Yine sen düştün hatırıma
Cana can olmak gerekir
Aşkın yoluna düşen aşkı bilir
Aşk uğruna kurban gerekirse
Uzat boynunu bıçağa İsmail'ce
Gecenin kör karanlığında
Kendi yalnızlığımda
Sana olan aşkımın susuzluğunda
Seni aradım
Bazen bir sonbahar da düşen yaprakta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!