Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kalmadı nezaket
zarafet
ve asalet kalmadı
ne yana baksan
hamaset
kin ve nefret söylemi

geçmez sanılan
gelir, geçer
dünya yine döner
hızını kaybetmeden
kah gün olur
kah gece

Asırlara inat
Ölmezliğimle
Zeytin ağacıyım Ege’de
Marmara,
Akdeniz’de
Yunan ellerinde

kılıç kınında
silah
emniyet mandalında
tüfek duvarda
zeytin, dalında güzel

afilli
gelip geçici
yanar döner
yüreğin derinliğine inmeyen
zibidi bir duyguydu seninki

aşağılık
kompleksli
zibidi
rezil bir hayattır
sürdürülen
hayat demeye

güneşin
son içten gülüşleri
zifiri yalnızlığımda
ve Eylül
herkesin dönüşü

üstüme
çığ düşmüş gibiyim
kımıldayamayan
hareketsiz bir yığın
tek soluk için bile
neler verilmez ki

Kimsesizlik diyarında
Beyhude aradığım
Ne olduğunu bilmediğim
Yitik bir kayboluştu

Ocak 2025

tane tane
öyle yağar ki kar
soğuk bir örtü serer
alevlenmiş duyguların
acılı yüreklerin üstüne
sünger çeker