Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

bunca kirlilik ortamı
nefret söylemi
düşmanlık iklimi
ötekileştirme batağında
kılı kırk yararak
tıknefes

kutsiyeti kalmadı
sevmelerin
ne beklentisizliği
ne bedelsizliği
gel artık sevgili

güneş tanığımdır
gün yüzü görmedim
şu fani sevdada
ve helalleşmedim
gözüme dolan bulutlarla
kah dolunayla karşılaştım

sana
“kara kız” demeleri
tevekkeli değildi
karamsarlığa ittin
kararttın gittin
alabora ettin

yüreğimi
soyan soyana
elini çabuk tut
ve tez elden gel
sevgili
yüreğim firar etmek üzere

gördüğünüzle tanımlı
bildiğinizle sınırlı değil
bedenler
ne derinlikler
ne içli hikayeler

çocuklar serpilmiş sokağa
güle oynaya
enine boyuna
gözlerinde ışıltı
yüzlerinde gülümseme
guruldayan karınlarını

senden önce
ve senden sonra diye
ikiye ayrılan
somut
ve dinamik bir süreçti tarih
yaşadıklarımdan anladığım bu

zaman aşımına uğramaz
acılar
ilk günkü tazeliğiyle
yakar yürekleri
ve haksızlıklar
ve zulümler

Zannetme ki
Restini görmeden
Teslim olur
Pes eder
Ardına bakmadan
Çeker gideriz