Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

geldin
ve bodoslama
girdin yaşamıma
sevindin
üzüldün
değiştirdin

ne yalan söyleyeyim
önce
gülümsemene vuruldum
masumiyetin tutukladı
ne olduğunu anlamadan
ve apar topar

özelliği kalmadı
sevmelerin,
gülüşler
yitirdi anlamını,
o hayran bıraktıran
o azaltan

bu ne anlamsız kural
toplumsal dayatma
mahalle baskısı
bu ne işkence
cebelleşme
ve bitmeyen restleşme

doğruların için savaşmıyor
ve çaba sarfetmiyorsan
yanlışlara müstehaksın
üzülmeyeceksin arkadaş

dört harf kadar kısa
ve net
bir o kadar anlam yüklü
dünyanın
en içten
en uzun

ayakları çalıdan
ince belli
çaputtan bebek,
kağıttan uçurtma,
eski gazetelerden şapka,
kumda tekerleri dönmeyen

kimsesizliğime
akşam karanlığı düştüğünde
elini
yüzünü
yüreğini
ışığını ararım

iyiden iyiye
kayboldu güneş
kuşlar da çekti gitti
serinlikle birlikte
karartı çöktü gönlümüze
hoş geldin hüzün

ey sevdalı
oturdum seni düşündüm
akşam sakinliğinde
sanki
yirmi dört saat
aklımda değilsin de