Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yüzünü güneşe
sırtını karanlıklara dönecek
nafile absürtlüklere aldırmadan
oyuna doyacak çocuklar
tertemiz yürekleri

aidiyetini yaşamak varken
sanki ne var da
özenir
can atarsınız
abi, abla
anne- baba olmaya

hep kara değil ya
rengarenk dünyada
elbet bir gün
gökkuşağını içselleştireceğiz
derelerinde yüzeceğiz
kuş cıvıltıları arasında

ve çocuklar
hızla başladı bile
umudu yoğurmaya
işe koyuldu
hayallere koşmaya
bulutlara el sallamaya

yaşamı zindan etmek isteyenlere
maviyi kapatmaya
umudu karartmaya
yeşili yok etmeye inat
özgürlük,
bahar,

pespaye
illet
lanet
şirret
kesat
berbat günlere inat

önce
kafamızdaki duvarları
kendimize koyduğumuz yasakları
beynimizdeki örümcekleri
bilincimizdeki engelleri
ve yaşamımızı çevreleyen

ayağınıza taş
teninize değmesin
şarapnel parçaları
zalim kurşunlar
teğet geçsin küçücük bedeninizi
acılar soldurmasın benzinizi

Ağız tadıyla
Gönül rahatlığıyla
Arkadaşlarıyla bir arada
Sokağı bilmeli
Şakalaşarak büyümeli
Saklambaç oynamalı

Affan dedeye para saymasa
Düdük çalmak için
Para vermese çocuklar
Emekten
Sevgiden başka
Geçer değer olmasa