Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

susmak
bazen iyi gelir
bazen
küsmek
ayrı kalmak da
fişek gibi

alnımın çizgilerinde
öyle yorgun
ve derinliğinde kırgın
duygular sipere yatmışken
yüreğimin içtenliğinde
çoğalarak vücut bulan

sen sustukça
tırlar dolusu
anlam yüklerim
konuşmadıklarına
anlayamadıklarıma
ve yorumlayamadıklarıma

Sokaklara dökülmeden direnen bir halk gibisin
Sözsüz ama yıkıcı
Bir çocuğun gözlerinde yakılan devrim
Bir annenin ağıtsız bekleyişi gibi
Dilin tutulmuş değil
Tutulmuş bir dilin yankısısın sen

oldum olası
gevezeliği
boş lafı sevmem
suskunluğun
en azından
insani bir duruşu

içimi dökmeye kalksam
ne dışım alır
ne zaman
ne sığacak yer kalır
ne de anlaşılır
farkındayım

uzun uzun
sustuktan sonra
susmaya başladım
susmam bitince
bu kez sustum
ve derin suskunluğumu

ne söylesem
eksik kalır
yanlış anlaşılır
en iyisi
tümcelerce susmak

susmanın;
içine atmak
duyularını bastırmak
sessizlik sanatı
sessiz haykırış
kaçış,

“ne sen sor
ne ben söyleyeyim”
modundayım
öyle bıkkın
yaşadıklarımdan
yaşama yan bakan