Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

gülünce
papatya açar gamzelerinde
gözlerinde
güneşin sönmeyen ışığı
parçalı bulutlu duygular içinde
yüreğin çiçek tarlası

teker teker buluşuyor
gıdım gıdım okuyor
biraz konuşuyor
azar azar yaşıyoruz hayatı
koskoca ormandaki
ağaçları tane tane görüyor

gönlüm berduş
ruhum boş
her şey hoş
kafam sarhoş
perişanım
yokluğunda

absürt ilişkiler dünyasında
çılgın düşlerimiz
görüp geçirdiğimiz
ufkumuza kazınan
göğe yelken açan
gencecik umutlarımız

herkeste olup
yalpalamayan
korkusuz
yürekli
yekpare
ve dik duruşlu

senin
ciğerini bilirim
sevdalı
içinden geçenleri
okurum
kötülük nedir bilmezsin

ne yürek ağrım
ne bel fıtığım
ne de yanmışlığım sevdalım
hiçbiri acıtmadı canımı
ciğerinin yarası kadar

yaşanmışlıkların evveliyatı
duygu eksikliği sorgulamalı
acılardan başlamalı
biriktirilen sıkıntıları
can yakanları
caka satanları

Özlediysen
Gel
Hadi çık gel
Mesafenin
Mevsimin ne önemi var

bir köşe basında
titreyen çocuk
bir sokak ötesinde
açlıktan pes etmiş
kediler
konteynır yanında