Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

güneşin
son içten gülüşleri
zifiri yalnızlığımda
ve Eylül
herkesin dönüşü

hasta bakmak
çalışmak
içimden gelmiyor
yazmayı denemiyorum bile
bir düşünsene
şifa vereni vurmak

içimden bir ses
iyimserlik örgütler
dışarıda
zifiri sessizlik
yüreğimde
ebedi sensizlik

yüreğime defnettim
sevdanı
ağızları bıçak açmıyor
şimdi
zifiri sessizlikte

hava sağanak
ortalık kapkaranlık
zifiri tükenmişlikle
ne gideceğim yer
ne sevecek yar
ne de sığınacağım

ırzına geçilmiş duygular
terk edilmiş vicdanlar
aklı başından çalınmış
ne yapacağını bilemez
çılgın bir ortamda
zig zaglı yaşamın

hani
illet
şirret
beklemediğin
yaşamak istemediğin
es geçtiğin

zilzurna aşıktık
a’dan z’ye
gözümüz bir şeyi görmez
ve sırılsıklamdık
gök gürültülü sağanaktan

sarhoşum
evet sarhoş
ramazan gününde
duygunun
inancın
sevdanın sarhoşuyum

yoksulluğun göbeğinde
zilzurna karartmaların
şafağı sökerken
gözlerinde umut ışıltısı
yüreği çiçek açan
çocuklara tanıklığım var