sevda yoksunluğunda
yürekler tavsamış
duygular
buruş kırış
hava sisli
denizde fırtına
bu şehir
yıllar önce farklıydı
her şey yerli yerinde
zeytinler özgür
deniz mavi
tarla, sebze masum
gidersin
gölgen gelir
yaşanmışlıkların
acıların
bu şehir
gelir ardından
ne hale gelmiş
yaşanmışlıklarımı
umutlarımı bıraktığım
bu şehir
ne cadde kalmış
ne hava
bilge bakıyorsun
ve gözlerinin içi
gülümsüyor
tarzınla okşuyor
tavrınla
tutuyorsun elimi kuzum
yaşanmışlıklara
tanıklığı olan bu şehir
geriyor beni
ağır geliyor
her yanındaki izler
kaldıramıyorum
tek tek sönüyor
bu şehrin lambaları
sokaklar boyu dolunay
yangınımla
ve vicdanımla
bir başıma kalırım
gök ana yine astı suratını
etraf sis, duman
rüzgar kibirli
kuşlar hayal meyal
gün basık ve izbe
ağaçların silueti
ne kriko desteği
ne can suyu
ne suni solunum yeter
bu sevda
sevmeyi bilmeyene
ağır gelir
yolu yok
kaçışı da
bu sevdalardan
tutuldun mu bir kez
yaşayacaksın enine boyuna
ya tadında




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!