Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

beş kardeşin
dördüncüsüydüm
babam memurdu
ne hayal ettiğim bisikletim
ne istediğim gibi ayakkabım oldu
ne de okul için elbisem

öksüz bir çocuk gibi
sahipsiz bıraktın yüreğimi
ehvenişerdi
haftada bir de olsa
söyleşebilmek
görebilmek seni

içim
es dalgası kadar dip
başım
r kadar diktir
mesele
çöktürmemektir

Herkeste
Eylül beklentisi
Bir hazan takıntısı
Arayan, soran
Umudunu bağlayan
Hüzünlenen

sevdaları
sera etkisi bozdu
sulandırdı
evirdi
çevirdi
iflah olmayan kaygılarda

sorma işte
sorma nasılsın
ne var ne yok
nasıl gidiyor diye
görüyorsun işte
nasıl gitmediğini

baktığın zaman
dört başı mamur
kuralına
mevzuata uygundu
ve yasaldı her şey
kıskanılandı

zaman yoksulluğunda dahi
sol yanımızdan
hüzün
başımızdan bela
ve
yüreğimizden

yüreğinden mutluluk
içindeki saflık
yüzünden gülücük
tertemiz bakışın
yaşamında iyilik
gönlünden umut

bir taraftan
karnımı doyururken
yer sofrasında
öte yanda
duygularımı ısıtırım
kovalı sobada